Μπορώ με μεγάλη σιγουριά να πω ότι έχουμε να κάνουμε μια μια… ιδιάζουσα περίπτωση μπάντας. Ναι αγαπητέ αναγνώστη. Ο λόγος για τους STAR.GATE από την Θεσσαλονίκη, την μπάντα πνευματικό παιδί του μπασίστα Κώστα Δομενικιώτη.

Και το “ιδιάζουσα περίπτωση” του γράφω για έναν και μοναδικό λόγο. Όσο και αν έχω ψάξει, όσες επίσημες και ανεπίσημες ηχογραφήσεις και αν έχω ακούσει από κάθε γωνιά της Ελλάδας, όσο focus και αν έχω κάνει σε ολοκληρωμένες δουλειές και σχήματα δεν έχω βρει καμία μα καμία μπάντα που να πατάει σε Ελληνικό έδαφος και να έχει καταφέρει να προσεγγίσει τον ήχο του νεοκλασικού Power Metal με τόση ευθύτητα, ουσία και πηγαίο ταλέντο στους τομείς τις σύνθεσης και της αισθητικής όσο το σχήμα τούτο. Προσοχή δεν κάνω συγκρίσεις, η μουσική δεν είναι διαγωνισμός, σαν ακροατής μιλάω, ξέρετε από αυτούς που κατεβάζουν από το ράφι μια κυκλοφορία και την λιώνουν. Και δεν έχουν αποψάρα, μα γνώμη μετά από προσεκτικά ακούσματα.

Και θα το γενικεύσω λίγο σημειώνοντας πως υπάρχουν εκεί έξω αρκετές κυκλοφορίες που βαδίζουν συνειδητά τον νεοκλασικό δρόμο, μα τις περισσότερες φορές δίνουν έμφαση στο σολιστικό κιθαριστικό κομμάτι, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα την παρουσία μιας ολοκληρωμένης σύνθεσης -στα πλαίσια της τραγουδοποιΐας-. Με αποτέλεσμα το φαινόμενο των εκπληκτικών καθαριστικών σόλο μέσα σε αδιάφορες γενικά συνθέσεις να είναι συχνό, ανεξάρτητα την χώρα προέλευσης.

Ο Δομενικιώτης συνθέτει έχοντας στο μυαλό του ολοκληρωμένα τραγούδια με αρχή, μέση και τέλος. Προσεγγίζει εντελώς συνειδητά την σχολή των μεγάλων Royal Hunt οι οποίοι στην χρυσή -μέχρι και το Paradox- εποχή τους, μας παρουσίασαν ένας ξεχωριστό τρόπο ανάπτυξης του νεοκλασικού Power Metal ήχου, ενσωματώνοντας όλες τις αρετές μιας σχεδόν pop τραγουδοποιΐας μέσα σε ένα είδος που πολλές φορές ασφυκτιούσε από το υπερβολικό φορτίο των ίδιων του των τραγουδιών, συνθετικά ή εμπαικτικά. Όχι πως οι μεγάλοι δάσκαλοι του ύφους δεν έχουν επιχειρήσει κάτι τέτοιο. Απλά οι Hunt μας θύμισαν μετά από πολύ καιρό και σε εποχές απραξίας των μεγάλων, πως γράφεις τραγούδια που σου μένουν καρφωμένα στο μυαλό. Αυτήν ακριβώς την μαγιά παίρνει και ο Δομινεκιότης στήνοντας με μεγάλη σαφήνεια -το τονίζω αυτό- κάθε μια από τις συνθέσεις των Star.Gate.

Και βασικά δεν νομίζω πως χρειάζονται και πολλές επεξηγήσεις για όποιον έχει μπει στον κόπο να ακούσει τα τρία δισκογραφικά πονήματα που έχει δώσει η μπάντα από το 2004 έως το 2016.

Εδώ και καιρό οι Star.Gate ετοιμάζουν το τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο “The Dream”. Έχουν κατά την ταπεινή μου γνώμη το καλύτερο recording line up στην ιστορία τους -αν διαβάζει η μπάντα αυτό το κείμενο παρακαλώ να δώσει βάση στις επόμενες λέξεις: Ως μικρός και ταπεινός οπαδός σας, σας παρακαλώ να κάνετε έστω ένα live με ΑΥΤΟ το line up, κλείνει η παρένθεση, ευχαριστώ, συνεχίζω το άρθρο-. Με Σάκη Μπαντή (Horizon’s End) στα πλήκτρα, Anthimo Manti (!!!!!) στις κιθάρες, Στέργιο Κουρού (Wardrum, Horizon’s End) στα τύμπανα και John Jeff Touch (!!!!) στην φωνή, μιλάμε για ένα πραγματικά all star line up.

Ήδη έχουν δοθεί στην δημοσιότητα αρκετά video από τις ηχογραφήσεις του δίσκου. Προσωπικά για την ώρα θα πω μόνο αυτό: πως έχουμε να κάνουμε με τον πιο άρτιο και εμπνευσμένο νεοκλασικό Power Metal δίσκο που έχει βγει από Ελληνική μπάντα τα τελευταία χρόνια -και όχι μόνο-. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Θα επεκταθώ επί του θέματος όταν έρθει η ώρα.

Χρήστος Παπαδάκης