Ετικέτα: Ragenheart

Συνέντευξη με τους RAGENHEART

Γεια χαρά και καλώς ήρθατε! Αν και είμαι σίγουρος ότι αρκετοί από τους αναγνώστες μας σας γνωρίζουν από παλιά, θα μπορούσατε να συστήθηκε για αυτούς που ενδεχομένως να διαβάζουν για τους RAGENHEART για πρώτη φορά;

Βεβαίως. Η μπάντα δημιουργήθηκε το 2002 από εμένα (σσ: Angel Priest) και τον Γιάννη Κορωναίο (κιθάρα και φωνή αντίστοιχα). Η σύνθεση και το όνομα της μπάντας (“αυτοσχέδια” λέξη από τη φράση Rage in Heart…) σταθεροποιήθηκαν με τον Νίκο Μιχαλακάκο στο μπάσο, τον Σταύρο στα πλήκτρα και τον Nick Speedy στα ντραμς, οπότε και ηχογραφήσαμε ένα demo το 2006 το οποίο πήγε πάρα πολύ καλά σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Μετά μπήκαμε ξανα στο στούντιο ώστε να συνθέσουμε και να ηχογραφήσουμε full length cd το οποίο και κυκλοφόρησε το 2010 από την ιταλική Metal On Metal Records. Ακολούθησαν live για την προώθηση με πολλές ξένες και ελληνικές μπάντες. Το 2013 ξεκινήσαμε να γράφουμε τα νέα τραγούδια που τελικά κυκλοφόρησαν με το “The Last King” την άνοιξη του 2018.

Η σύνθεση της μπάντας είναι η εξής:

Γιάννης Κορωναίος – φωνή
Angel Priest – κιθάρα
Τάκης Κορωναίος – κιθάρα
Νίκος Μιχαλακάκος – μπάσο
Nick Speedy – drums

Βρισκόμαστε περίπου οκτώ χρόνια μετά τη κυκλοφορία του πρώτου δίσκου. Πρόκειται για ένα μεγάλο διάλειμμα και πέρα από κάποια updates στα social, ομολογώ ότι σας είχα χάσει από το “ραντάρ”. Τι μεσολάβησε όλο αυτό το καιρό;

Τίποτα δεν μας έφταιξε ουσιαστικά. Εως το 2013 κάναμε διάφορα live προώθησης του δίσκου. Γράφαμε και προβάραμε νέο υλικό. Μετά προχωρούσαμε πάρα πολύ αργά στη διαδικασία ηχογράφησης. Μας είχες χάσει και από το ραντάρ γιατι εκτός από τους αργούς ρυθμούς, απείχαμε και από τα live, θέλοντας να έχουμε και μια δεύτερη κυκλοφορία ώστε να εμπλουτίσουμε και το set-list.

“The Last King”. Πότε ξεκίνησε να παίρνει σάρκα και οστά; Τα κομμάτια που περιέχονται στο δίσκο είναι πρόσφατο υλικό ή αφορά και υλικό της πρώτης περιόδου;

Ξεκίνησε να παίρνει σάρκα και οστά όταν είχαμε συνθέσει τα πρώτα κομμάτια του, το 2013 περίπου. Αν δεν κάνω λάθος το πιο πρόσφατο κομμάτι του δίσκου είναι του 2015.

Σε αυτό το δίσκο βλέπουμε ότι υπήρξε μια “δομική” αλλαγή στη σύνθεση. Τα πλήκτρα έχουν αντικατασταθεί από τη δεύτερη κιθάρα, αλλά παρόλα αυτά συνεχίζουν να υπάρχουν στις ενορχηστρώσεις. Σε παλαιότερες εμφανίσεις σας, αν δεν κάνω λάθος, συνυπήρχαν και τα δύο επί σκηνής. Ποιος ο λόγος για την αλλαγή; Να περιμένουμε στροφή σε πιο σκληρό ήχο;

Πολύ καλές παρατηρήσεις. Ο δεύτερος κιθαρίστας Τάκης Κορωναίος μπήκε στη μπάντα μετά την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου και συνυπήρχε στα live με τον πληκτρά, ο οποίος δυστυχώς αποχώρησε πριν τις ηχογραφήσεις του “The Last King”. Δεν ήταν στα πλάνα της μπάντας να μην έχουμε πλήκτρα, τα οποία και χρειαστήκαμε στο Last King και τα έπαιξε ο κιθαρίστας Τάκης Κορωναίος. To τι θα κάνουμε στα live με τα πλήκτρα, παραμένει ένα θέμα… Πάντως ήταν πρόθεση της μπάντας να μην έχουμε πλήκτρα σε όλα τα κομμάτια αυτού του δίσκου, ήταν έτσι η δομή και η φύση αυτών των κομματιών.

Στροφή της μπάντας σε πιο σκληρό ήχο?… Πραγματικά ούτε εμείς δεν ξέρουμε τι θα γράψουμε την επόμενη φορά…. Πχ, πιστεύω πως το “Fear” ηταν ένα στυλ τραγουδιού που δεν είχαμε παλιότερα κι όμως μας ταίριαξε στις πρόβες, μας άρεσε.

Θα ήθελες να μας πεις λίγα λόγια σχετικά με την ανάθεση των ορχηστρικών συνθέσεων σε guest μέλος (σσ: Γιάννης Σκαλκώτος); Πως και πήρατε την απόφαση να τα αναθέσετε εκτός μπάντας;

Θέλαμε να έχουμε μια ενορχήστρωση με συμφωνικά όργανα στο ομώνυμο κομμάτι “The Last King” και το intro του, αλλά και στο “Dreamer”. Δεν το είχαμε ξανακάνει και μας άρεσε η ιδέα, πιστεύαμε ότι ήταν απαραίτητο στα συγκεκριμένα τραγούδια και το ύφος τους. Ο πληκτράς μας είχε αποχωρήσει και κανείς μας δεν είχε τις γνώσεις για κάτι τέτοιο. Οπότε απευθύνθηκα στον συνθέτη Γιάννη Σκαλκώτο που γνώριζα τις ικανότητές του. Του άρεσαν τα τραγούδια, οπότε ξεκίνησε τη δουλειά στα κομμάτια χωρίς κάποια κατεύθυνση από εμάς. Μόλις ακούσαμε την ενορχήστρωση του, μπορώ να πω ότι το αποτέλεσμα ξεπέρασε τις προσδοκίες μας και δικαιωθήκαμε σε αυτόν τον πειραματισμό μας. Υπήρξαν και συζητήσεις ώστε να έχουμε σταθερή συνεργασία με τη μπάντα και στα live, αλλά είναι δύσκολο λόγω των επαγγελματικών του υποχρεώσεων.

Ακούγοντας το “The Last King”, αν ήθελα να σας κατατάξω κάπου, θα έλεγα ότι κινείστε μεταξύ “κλασικού” heavy και πιο “μοντέρνου” power, ενώ και το μελωδικό στοιχείο είναι αρκετά έντονο σε όλες τις συνθέσεις. Πως θα περιέγραφες εσύ τη μουσική σας;

Είναι ακριβώς όπως τα λές. Επίσης, δεν μπορώ να την κατατάξω κάπου με μια ταμπέλα. Και αυτό γιατί οι επιρροές μας καλύπτουν ένα φάσμα από το κλασικό ροκ, το κλασικό 80s metal έως το σύγχρονο power metal. Ο δίσκος είναι πολυδιάστατος.

Ο δίσκος χαρακτηρίζεται από αρκετή ποικιλία. Έχουμε κομμάτια όπως το επικολυρικό “The Last King”, το πιο επιθετικό “Fear”, ενώ παράλληλα υπάρχουν και τα πιο “χαλαρά” κομμάτια όπως το “Metal Rules the Night” ή το “Dreamer”. Πως λειτουργείτε σαν μπάντα συνθετικά; Ποιοι γράφουν τα κομμάτια;

Το μόνο σίγουρο, είναι ότι πάντα θα έχουμε ποικιλία, μας κουράζει να γράφουμε μόνο με ένα συγκεκριμένο τρόπο ή μόνο ένα στυλ. Θέλουμε να εξερευνουμε πράγματα και να εκπλήσουμε ευχάριστα και εμάς και τον ακροατή και πάντα metal βέβαια… Όντως τα τραγούδια που ανέφερες είναι 100% Ragenheart αλλά δεν επαναλαμβάνονται τα στυλ τους και το ύφος τους. Αυτό γίνεται αυθόρμητα, επηρεάζει βέβαια και το mood και η θεματολογία του κάθε τραγουδιού.

Τα κομμάτια τα γράφουμε ως επι το πλείστον εγώ με τον Γιάννη. Στον προηγούμενο δίσκο έιχαν συνεισφέρει συνθετικά και ο Νίκος και ο Σταύρος αλλά στο Last King το βάρος έπεσε αποκλειστικά σχεδόν σε εμένα και τον Γιάννη. Η διαδικασία ποικίλει, πχ θα γράψω εγω τη μουσική σε κάποιο track και ο Γιάννης τους στίχους ή το αντίστροφο. Ο Γιάννης είναι μουσικός μεγάλου εύρους και μπορεί να γράφει κάποιο riff ή κάποιες ρυθμικές κιθάρες που να του ταιριάζουν στα λόγια κλπ. Λόγω της μεγάλης γκάμας της φωνής του και της αντίληψής του, έχω την πολυτέλεια να μπορώ να γράφω από διάφορες νότες και να μπορώ να γράφω κομμάτια από μια μελωδική μπαλάντα έως και κάτι πολύ aggressive και up-tempo. Μετά όλοι μαζί στις πρόβες δουλεύουμε τις συνθέσεις έως την τελική τους μορφή.

Επιρροές και αγαπημένοι δίσκοι;

Λοιπόν, … Εγώ προσωπικά, από επιρροές μου θα έλεγα Viv Campbell, Zakk Wylde, Yngwie, Adrian Smith, Victor Smolski, Joey Tafolla, John Sykes, … Aπό μπάντες Crimson Glory, Gargoyle, Hittman, Priest, Accept, Lethal, ‘Ryche, Stormwitch, Dio, Evergrey, Magnitude9, Kamelot, Rainbow, Conception, Disturbed, Savatage, Riot, Sabbath (Martin Era)…. Tα υπόλοιπα παιδιά εχουν πιο κλασικές καταβολές, ο μπασίστας είναι σε φάση Jimmy Bain/Geezer Butler, είναι Sabbathικός, ο τραγουδιστής πολλά από τα προηγούμενα plus Whitesnake, Deep Purple, Maiden κλπ…

Θα ήθελες να μοιραστείς λίγες πληροφορίες σχετικά με την παραγωγή; Ποιος επιμελήθηκε των ηχογραφήσεων, που έγινε η μίξη/mastering, συντελεστές κλπ;

Οι ηχογραφήσεις έγιναν στο στούντιο του κιθαρίστα μας Τάκη Κορωναίου «SoundAddict Studios» o οποίος είναι επαγγελματίας sound engineer/producer οπότε είχαμε την εξαιρετική τύχη να έχουμε παραγωγό μας έναν άνθρωπο της μπάντας που γνώριζε τον ήχο που θέλαμε και που μας ταίριαζε και τον υλοποίησε με τον ιδανικότερο τρόπο. Μας κατηύθυνε στα recording sessions στο ρόλο του παραγωγού και συνέθεσε το παζλ των κομματιών κάνοντας την μίξη και το mastering του δίσκου. Είναι συνεχώς εξελισσόμενος τόσο σε τεχνικές γνώσεις, όσο και στην συνεχή αναβάθμιση του εξοπλισμού του με σύγχρονα στάνταρντς.

Προχωρώντας στο κομμάτι της θεματολογίας, ο τίτλος, το εξώφυλλο και το opening track είναι αφιερωμένα στην ιστορία του Βυζαντίου και τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. Πως και επιλέξατε αυτό το θέμα;

Ήταν φυσικό για μας γιατί από τότε που φτιάξαμε τη μπάντα, πάντα είχαμε τραγούδια με θέματα ιστορικού περιεχομένου (βλ. Talos, Spartan…) H ιστορία είναι τεράστια πηγή θεματολογίας και έμπνευσης. Επίσης, η συγκεκριμένη αυτοκρατορία έχει αγνοηθεί –ως επι το πλείστον- από το metal αλλά και από το Hollywood. Η σύντομη –σχετικά- ιστορία του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και η μάχη του να σώσει ότι είχε απομείνει από την Αυτοκρατορία, πιστεύω πως ήταν από τις επικότερες μάχες όλων των εποχών, η ανδρεία, η αυταπάρνηση, οι ηγετικές του ικανότητες και το ήθος που έδειξε πιστεύω πως έπρεπε οπωσδήποτε να γίνει ένα metal τραγούδι. Η στάση του επίσης είναι διαχρονική, δεν περιορίζεται στην τότε εποχή. Ανέλαβε το δύσκολο βάρος της διακυβέρνησης χωρίς να γκρινιάζει για τα λάθη των προκατόχων του, είπε το μεγάλο όχι στο «μνημόνιο» του Σουλτάνου με κάθε κόστος και πέθανε υπερασπίζοντας αυτό το όχι και την τιμή του λαού του (χωρίς να την κοπανήσει στο εξωτερικό…). Δηλαδή πράγματα που βιώνουμε και στη σημερινή εποχή, αλλά κανείς δεν είχε το σθένος να πει το «όχι» σε κάθε είδους ζυγό ή υποταγή με οποιοδήποτε κόστος. Άνθρωποι σαν τον τελευταίο Παλαιολόγο είναι αποτυπωμένοι στην ιστορία για να μας θυμίζουν τέτοια πράγματα.

Ένα απόγευμα που ξανα-διάβαζα την τελευταία του μάχη, μου ήρθε το riff αυθόρμητα στο μυαλό, πήρα μια κιθάρα και ξεκίνησα να το γράφω.

Ομολογώ πως βλέποντας το εξώφυλλο και ακούγοντας το promo video, περίμενα πως ο δίσκος θα έχει κάποιο concept. Αντί αυτού όμως, μόνο δύο (ή τρία) κομμάτια καταπιάνονται με το ίδιο θέμα. Πως και δεν πήγατε για ένα full-concept album;

Μόνον ένα κομμάτι αναφέρεται στον τελευταίο Αυτοκράτορα! Όλα τα υπόλοιπα είναι διαφόρων θεμάτων. Δεν μας πέρασε ποτέ από το μυαλό να είναι concept αυτός ο δίσκος γιατί ήδη γράφαμε τραγούδια με διάφορα θέματα και πιστεύω πως θα μας περιόριζε στη συγκεκριμένη φάση να ασχοληθούμε μόνο με ένα θέμα. Είχαν περάσει και αρκετά χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία (τρεις κυβερνήσεις μεσολάβησαν…) και μαζέψαμε πολλά ερεθίσματα. Το εξώφυλλο αντιπροσωπεύει μόνον το title track του δίσκου. Όπως και στον πρώτο δίσκο, επειδή περιέχει τις συνθέσεις του demo, το εξώφυλλο ουσιαστικά αντιπροσωπεύει το κομμάτι “In The Name Of God”

Να περιμένουμε συνέχεια επί του θέματος σε κάποια μελλοντική δουλειά;

Δεν έχουμε σκεφτεί κάτι τέτοιο. Δεν αποκλείω βέβαια στο μέλλον, αν υπάρχει συγκεκριμένη έμπνευση και αποφασίσουμε κάτι τέτοιο, να κάνουμε έναν concept δίσκο.

Η πλειοψηφία των συγκροτημάτων που επιλέγουν να ασχοληθούν θεματικά με τα μεσαιωνικά χρόνια (συν/πλην μερικούς αιώνες), τις πιο πολλές φορές καταπιάνονται με Ιππότες, Σαμουράι, Βίκινγκς κλπ. Λίγοι είναι αυτοί που “κοιτούν” προς τη Μεσόγειο και την Ανατολή για να αντλήσουν θεματολογία. Γιατί πιστεύεις ότι γίνεται αυτό;

Εξαιρετική ερώτηση! Αυτό γίνεται γιατί η «Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» δεν είναι popular! Εκτός από τη μουσική, η εποχή αυτή στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, αγνοείται και από το Hollywood. Στα 1000+ χρόνια της έχει να επιδείξει εντυπωσιακότατες μάχες, Φρούρια, σύμβολα, δόξα, τεράστια διπλωματία, βασιλικούς οίκους, ίντριγκες και δολοπλοκίες που θα έκαναν το game of Thrones να μοιάζει παιδικό… Τεράστια θεματολογία θα μπορούσαν να αντλήσουν οι μπάντες από αυτή την Αυτοκρατορία. Δεν είναι popular όμως γιατί δεν υπάρχει κάτι να θυμίζει αυτή την Αυτοκρατορία!

Με την πρώτη άλωση από τους «ευρωπαίους» «Σταυροφόρους», καταστράφηκαν και κλάπηκαν όλα τα έργα τέχνης, αγάλματα, χειρόγραφα, όλος ο χρυσός της Πόλης, δυαλύθηκαν σχεδόν τα πάντα. Ό,τι απέμεινε το κατέστρεψαν οι Οθωμανοί στη 2η Αλωση. Μονο η Αγια-Σοφιά έμεινε, που και σε αυτήν κατέστρεψαν τις τοιχογραφίες της. Στα βόρεια σύνορα οι Σλάβοι –στους αιώνες της δύσης της Αυτοκρατορίας- δυάλυσαν τα πάντα, κατέστρεψαν τα κάστρα, το ίδιο έγινε και στις νοτιο-ανατολικές επαρχίες όσο τα σύνορα συρρικνώνονταν… – Οπότε δεν υπάρχει ουσιαστικά κάτι που να θυμίζει την Αυτοκρατορία σήμερα! Πχ στην Σκωτία, στην Αγγλία, στη Γερμανία κ.α. βλέπεις εκατοντάδες κάστρα και παλάτια του δικού τους Μεσαίωνα… Οπότε αυτό ερεθίζει τη φαντασία του μουσικού, μπορει να πάει σε ένα κάστρο, να δει φωτογραφίες κλπ… Πχ στην Κωνσταντινούπολη επίσης δεν υπάρχει ούτε ένας βασιλικός τάφος πλέον από μια χιλιετία αυτοκρατόρων… Αυτό έχει επίσης σαν αποτέλεσμα την συνεχή μείωση βυζαντινών σπουδών παγκοσμίως.

Οπότε, εφόσον δεν υπάρχουν απομεινάρια, όπως αυτά που προανέφερα ή πχ τα μνημεία των αρχαίων Ελλήνων που πολλά σώζωνται έως σήμερα, δεν ασχολείται σχεδόν κανείς σε καλλιτεχνικό επίπεδο ενώ θα έπρεπε… Πχ, πόσοι γνωρίζουν ότι ενώ οι Βίκινγκς εξαπλώθηκαν στην Ευρώπη, κατατροπώθηκαν από τους Βυζαντινούς με το υγρό πυρ, ενώ αργότερα αποτελούσαν μέλη της βασιλικής φρουράς του Αυτοκράτορα? (βαραγγοι). Εξαιρετικά θέματα να ασχοληθεί κάποιος για μουσική/επική θεματολογία.

Έχοντας ακούσει το πρώτο άλμπουμ και γνωρίζοντας τα θετικά δείγματα γραφής που άφησε, θα φανταζόμουν ότι θα μπορούσατε να είχατε βρει στέγη σε κάποια εταιρεία του χώρου σχετικά εύκολα. Ήταν συνειδητή επιλογή το να το κυκλοφορήσετε μόνοι σας ή έγινε λόγω συγκυριών;

Ο πρώτος δίσκος με τη Metal On Metal πήγε καλά. Επίσης τα cd που δώθηκαν στη μπάντα για πωλήσεις σε live κλπ, εξαντλήθηκαν σε δυο μήνες από την κυκλοφορία. Όταν δημοσιοποιήσαμε ότι ετοιμάζουμε τον δεύτερο δίσκο, είχαμε εκδηλώσεις ενδιαφέροντος από εταιρίες, αλλά όπως είναι τα πράγματα στη δισκογραφία σήμερα επιλέξαμε να το κυκλοφορήσουμε μόνοι μας. Πιστεύω πως για underground μπάντες –αν δεν βρουν ένα πραγματικά συμφέρον deal- είναι ιδανικό να το κυκλοφορήσουν μόνες τους. Βέβαια αυτό χρειάζεται πού χρόνο, οργάνωση, επαφές κλπ…

Ένα άλλο σενάριο είναι να συνεργαστείς με μια εταιρία με καλο promotion και διανομή ώστε να κάνεις γνωστή τη μπάντα όσο γίνεται, χωρίς βέβαια να έχεις κάποιο σεβαστό οικονομικό όφελος… Απλώς για να επενδύσεις πάλι αργότερα σε επόμενο δίσκο…

Εν πάσει περιπτώση δικαιωθήκαμε έως τώρα στην επιλογή μας από πλευράς πωλήσεων –δεδομένης της σημερινής κατάστασης- με downloading, torrents κλπ…

Υπάρχει κάποιος διανομέας για το album σε Ελλάδα και εξωτερικό ή έχετε αναλάβει εξολοκλήρου και αυτό το κομμάτι; Πως μπορεί κανείς να το προμηθευτεί και να έρθει σε επικοινωνία μαζί σας;

Το cd κυκλοφορεί σε μορφή 3πτυχου special digipack για παραγγελία από το site μας www.ragenheart.net/shop και εκεί θα βρει και links για τις digital πλατφόρμες itunes, google play, amazon, spotify. Επίσης μπορεί κάποιος να το προμηθευτεί από το κατάστημα No Remorse Records (Γαμβέτα 4, Ομόνοια), από το κάτάστημα Steel Gallery Records (Φιλικής Εταιρείας 33, Θεσσαλονίκη). Tα καταστήματα αυτά το διανέμουν και στο εξωτερικό μέσω του δικτύου διανομής τους.

Σε επικοινωνία μαζί μας μπορεί να έρθει κάποιος μέσω του site μας www.ragenheart.net αλλά και μέσω του facebook, μπορεί εύκολα να αναζητήσει την μπάντα εκεί.

Είναι κάτι άλλο που θα ήθελες να αναφέρεις για το “The Last King”;

Είμαι πολύ ικανοποιημένος και υπερήφανος που κυκλοφορήσαμε αυτόν τον δίσκο γιατί είναι ακριβώς όπως τον θέλαμε και δεν θα άλλαζα τίποτα. Όλα φτιάχτηκαν με έμπνευση και μεράκι χωρίς περιττά πράγματα και fillers. Χαίρομαι που λαμβάνουμε θετικά feedbacks. Σε αυτόν τον δίσκο κάναμε τα πάντα μόνοι μας και επιτέλους είδαμε τον κόπο μας να γίνεται επίσημη κυκλοφορία.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα από εδώ και πέρα; Θα υπάρξουν κάποια lives για τη προώθηση του δίσκου;

Σε πρώτη φάση θέλουμε να κάνουμε ένα “Release live” ώστε να παρουσιάσουμε τον δίσκο ζωντανά. Υπάρχουν και σχέδια για ζωντανές εμφανίσεις και για μετά το καλοκαίρι. Προσπαθούμε να βρούμε κάποιες ημερομηνίες για αυτόν τον σκοπό ενώ παράλληλα προβάρουμε. Από κει και πέρα είμαστε πλέον ανοιχτοί σε προτάσεις για live

Ξέρω πως ενδεχομένως να είναι νωρίς για τέτοιες ερωτήσεις, αλλά υπάρχουν σκέψεις και υλικό για τρίτο δίσκο;

Ναι βεβαίως υπάρχει νέο υλικό, γιατί δούλευα διάφορες ιδέες τα προηγούμενα χρόνια. Από αυτές μπορούν να προκύψουν τουλάχιστον 5 νέα τραγούδια plus αυτά που θα έχει δουλέψει ο Γιάννης. Όπότε θα ξεκινήσουν πρόβες για νέα κομμάτια μετά τα πρώτα live υποθέτω.

Αυτά από εμένα. Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας και, πραγματικά, εύχομαι τα καλύτερα για το “The Last King” και τους RAGENHEART . Ο τελευταίος λόγος σε εσάς!

Γιάννη σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για τις πολλές και ενδιαφέρουσες ερωτήσεις, δώθηκε η ευκαιρία στην μπάντα να παρουσιάσει τόσα πράγματα και –πιστεύω- ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες.

RAGENHEART – The Last King

Με τη προηγούμενη κυκλοφορία τους να τοποθετείται πριν από περίπου οκτώ χρόνια, είναι ξεκάθαρο πως οι RAGENHEART έπρεπε να πάρουν το χρόνο τους και να κάνουν τα πράγματα με το δικό τους ρυθμό.

«Αν θες να πας γρήγορα, πήγαινε μόνος, αλλά αν θες να πας μακριά, πήγαινε με παρέα» λέει το ρητό και τα παιδιά φαίνεται να συμφωνούν. Το lineup έχει μείνει σχεδόν «ατόφιο» όλα αυτά τα χρόνια, με μοναδική εξαίρεση την αντικατάσταση των πλήκτρων από μια δεύτερη κιθάρα. Μια τέτοια κίνηση ίσως να θέλει να σηματοδοτήσει τη στροφή της μπάντα σε πιο βαρύ ήχο, οπότε θεωρώ πως μόνο θετικό πρόσημο μπορεί να έχει. Τα πλήκτρα εξακολουθούν να υπάρχουν σε κάποιες από τις συνθέσεις, αλλά η παρουσία τους είναι πιο διακριτική σε σχέση με τη προηγούμενη κυκλοφορία. Ίσως σε αυτό να βοηθάει και η παραγωγή που, στα δικά μου τουλάχιστον αυτιά, ακούγεται αρκετά πιο «συμπαγής» και ογκώδης.

Σε ότι αφορά το μουσικό κομμάτι τώρα, έχουμε να κάνουμε με 9 + 2 (intro/outro) κομμάτια αγνού metal με αρκετά power στοιχεία, αλλά και αρκετές πινελιές από το κλασικό «ρεπερτόριο». Έτσι, όσο ο δίσκος παίζει είμαι σίγουρος πως θα εντοπίσετε επιρροές από αγαπημένες κλασικές μπάντες όπως BLACK SABBATH (Dio/Tony Martin era), SAXON, BON JOVI, αλλά και πιο σύγχρονες, όπως WOLF (Swe), τελευταία JAG PANZER, MYSTIC PROPHECY κλπ. Στο μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ, οι συνθέσεις κινούνται σε mid-tempo ρυθμούς, αλλά υπάρχουν κομμάτια, όπως το επιθετικό “Fear” ή το μελωδικό “The End”, που αποκλίνουν του κανόνα.

Αν ρωτήσεις τριγύρω για το “καλύτερο” κομμάτι του δίσκου, είμαι σχεδόν σίγουρος πως οι περισσότεροι θα απαντήσουν ότι πρόκειται για το ομώνυμο, “The Last King”, και δεν θα έχουν άδικο. Εγώ πάντως μιας και είμαι πνεύμα αντιλογίας, θα έλεγα ότι η μπάντα ξεδιπλώνει τη δυναμική και το ταλέντο της στο δεύτερο μισό του δίσκου. Ναι, τα “The Last King” και “Fear” είναι φοβερά, αλλά κομμάτια σαν τα “Dreamer”, “Forever Rain”, “Metal Rules the Night” και το αγαπημένο μου “The End”, κατάφεραν να χτυπήσουν περισσότερες ευαίσθητες χορδές σε σχέση με τα πρώτα.

Ρίχνοντας μια ματιά στο εικαστικό κομμάτι της κυκλοφορίας, είναι προφανές ότι η μπάντα τρέφει μια αδυναμία για τη Βυζαντινή ιστορία. Αυτός είναι και ο λόγος που ο τίτλος του άλμπουμ, το εξώφυλλο, και το opener, “The Last King”, είναι αφιερωμένα στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, τον τελευταίο αυτοκράτορα του Βυζαντίου. Δυστυχώς όμως, για εμάς, τους φίλους της ιστορίας και των concept άλμπουμ, η ενασχόληση της μπάντας με τη συγκεκριμένη θεματολογία σταματά εκεί, καθώς όλα τα υπόλοιπα κομμάτια πραγματεύονται διαφορετικά θέματα.

Θα ήθελα να σταθώ για λίγο στο κομμάτι της θεματολογίας. Θα ήθελα να δω περισσότερες μπάντες να καταπιάνονται με την ιστορία της Μεσογείου και της ευρύτερης περιοχής κατά το μεσαίωνα. Υπερπληθώρα συγκροτημάτων αναλώνεται στιχουργικά σε ιστορίες για ιππότες, βίκινγκς ή αρχαίους τζενέρικ πολεμιστές, δίνοντας την αίσθηση πως δεν υπήρξε τίποτε άλλο στο πέρασμα των αιώνων. Ίσως η συγκεκριμένη ιστορική περίοδος να μην είσαι τόσο θελκτική (δε πουλάει βρε αδερφέ, τι να κάνουμε), αλλά προσεγγίσεις όπως το concept 1821 των MARAUDER ή το Bleed Babylon Bleed των REFLECTION είναι τουλάχιστον ενδιαφέρουσες.

Αρκετά όμως με τη γκρίνια μιας και κάπου εδώ θα πρέπει να κλείσω.

Συνοψίζοντας θα πω πως όσοι από εσάς τη «βρήκατε» με τον πρώτο δίσκο, αυτόν εδώ θα τον λατρέψετε. Από την άλλη, για όσους το The Last King αποτελέσει τη πρώτη επαφή με την μπάντα, είμαι σίγουρος πως θα βρείτε αρκετό «ψωμί» για πρώτο άκουσμα.

Tracklist: 1. A Thousand Years Empire / 2. The Last King / 3. Fear / 4. The Echo / 5. The Mirror / 6. Metal Rules The Night (The 80’s Outcast) / 7. Dreamer / 8. Blind Alley / 9. Forever Rain / 10. The End / 11. Our Mighty Past

Facebook: https://www.facebook.com/Ragenheart
Website: http://www.ragenheart.net