SACRO (PRY) - The End (2023)

Κους-κους για τα άλμπουμ που γουστάρουμε.
Απάντηση
Άβαταρ μέλους
CountRaven
Δημοσιεύσεις: 14768
Εγγραφή: Σάβ 30 Δεκ 2017, 20:09

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από CountRaven »

theBox έγραψε: Πέμ 23 Νοέμ 2023, 13:50
CountRaven έγραψε: Πέμ 23 Νοέμ 2023, 13:46
Δεν ειναι υποτιμιση για τα κλασσικς, ειναι αντιδραση στην ταση μηδενισμου του οτιδηποτε πιο προσφατου εν συγκρισει με το παλιο, κλασσικο. Οσο πιο σφοδρη εινια η ταση μηδενισμου, τοσο πιο εντονα θα αντιδρουν οι φωνες που δεν συμφωνουν...
Μόνο εσύ δεν συμφωνείς :P
Μοναχικος λυκος κοντρα στον ανεμο κτλ.κλτ
Έλα λυκάκι να πιεις το γάλα σου.
Ο παλιμπαιδισμός των νεώτερων μπαντών "είμαστε τόσο εκτός σκηνής αλλά ηχογραφούμε για την Metal Blade" μόνο underground δεν είναι. - Zippo190 - Forgotten Scroll Forum - 2018
Άβαταρ μέλους
Priamos
Δημοσιεύσεις: 3390
Εγγραφή: Δευ 01 Ιαν 2018, 23:06

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από Priamos »

CountRaven έγραψε: Πέμ 23 Νοέμ 2023, 12:55
Priamos έγραψε: Πέμ 23 Νοέμ 2023, 10:27
nicolasg έγραψε: Τρί 24 Οκτ 2023, 08:47 Μόνο Sacro !
Μόνο Sacro από το Μεξικό, ρε νιαμου!!! (με το συμπαθιο)
Το αγόρασα και προσφάτως για να πάω επιδεικτικά κόντρα στο ρεύμα!!


Ρε @theBox , για πες! Αυτοί δεν είναι καλύτεροι;
Υγ. Η παραγωγή είναι χάλια γιατί είναι ντέμο του 1986.
Εντελώς άτυπη η σύγκριση νομίζω, να το αναφέρω και αυτό, μη νομίζετε δηλαδή ότι τα έχω βάλει με το κουτάκι.
Βασικά στόχος δεν ήταν η σύγκριση, αλλά κάπως έπρεπε να γίνει η σύνδεση , γιατί σκόπευα να λειτουργήσω παρασιτικά χρησιμοποιώντας το ήδη υπάρχον τοπικ και λόγω συνωνυμίας να αναφέρω και τους "δικούς μου" Sacro! :D
Surreal Killer
Άβαταρ μέλους
theBox
Δημοσιεύσεις: 6297
Εγγραφή: Κυρ 31 Δεκ 2017, 14:56

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από theBox »

ΠΑΡΑ πολυ καλο by the way το Sacro του @Priamos
Εραστής του έντεχνου μεταλλικού ήχου.
Άβαταρ μέλους
CountRaven
Δημοσιεύσεις: 14768
Εγγραφή: Σάβ 30 Δεκ 2017, 20:09

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από CountRaven »

Ναι είναι καλό το υλικό. Πρέπει να ανοιχτεί ξεχωριστό θέμα.
Ο παλιμπαιδισμός των νεώτερων μπαντών "είμαστε τόσο εκτός σκηνής αλλά ηχογραφούμε για την Metal Blade" μόνο underground δεν είναι. - Zippo190 - Forgotten Scroll Forum - 2018
Άβαταρ μέλους
Priamos
Δημοσιεύσεις: 3390
Εγγραφή: Δευ 01 Ιαν 2018, 23:06

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από Priamos »

Priamos έγραψε: Τετ 20 Σεπ 2023, 16:10 Ρε παίδες , τόσο ψηλά έχετε το Archetype? Άντε να το ξεθαψω από τη δισκοθήκη, να το ξανακουσω.
Τούμπανο είναι το Dawning ! Το ακούω αρκετές φορές τον τελευταίο μήνα. Και το είχα αρκετά χρόνια να σαπίζει. Εκείνη την εποχή είχα άλλα 20 cd στην ουρά προς ακρόαση, κι ενώ κατάλαβα ότι είχε ψωμί το ξεπέταξα επιπόλαια. Πόσα ακόμα cd μου θα έχουν πάει ακλαφτα!! :~(

Υγ. Με εντυπωσιάζει το γεγονός πως δεν έχει fillers! Μουσικαρες, τραγουδισταρας, παραγωγαρα, συνθέσεις... Υπερβολικά underrated.
Surreal Killer
Άβαταρ μέλους
Advancing Yokeda
Δημοσιεύσεις: 2686
Εγγραφή: Πέμ 17 Οκτ 2019, 11:33

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από Advancing Yokeda »

Είναι ένα έγκλημα σε εξέλιξη, που δεν έχει ακόμη ενδιαφερθεί κάποια εταιρία για τέτοια υπερδισκαρα και περιποιημένη κυκλοφορία.

Just saying....
Behold their steel
Black forever
On their blades the curse
The sorcery of death
Άβαταρ μέλους
CountRaven
Δημοσιεύσεις: 14768
Εγγραφή: Σάβ 30 Δεκ 2017, 20:09

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από CountRaven »

Advancing Yokeda έγραψε: Σάβ 23 Μαρ 2024, 21:25 Είναι ένα έγκλημα σε εξέλιξη, που δεν έχει ακόμη ενδιαφερθεί κάποια εταιρία για τέτοια υπερδισκαρα και περιποιημένη κυκλοφορία.

Just saying....
Εμ καλό είναι να μην τα χρεώνουμε πάντα όλα στις εταιρίες. Εννιά στις δέκα φορές που βλέπετε αυτά τα αιώνια digital releases είναι γιατί η μπάντα πετάει χαρταετό, όχι οι εταιρίες.
Ο παλιμπαιδισμός των νεώτερων μπαντών "είμαστε τόσο εκτός σκηνής αλλά ηχογραφούμε για την Metal Blade" μόνο underground δεν είναι. - Zippo190 - Forgotten Scroll Forum - 2018
Άβαταρ μέλους
Advancing Yokeda
Δημοσιεύσεις: 2686
Εγγραφή: Πέμ 17 Οκτ 2019, 11:33

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από Advancing Yokeda »

CountRaven έγραψε: Σάβ 23 Μαρ 2024, 22:34
Advancing Yokeda έγραψε: Σάβ 23 Μαρ 2024, 21:25 Είναι ένα έγκλημα σε εξέλιξη, που δεν έχει ακόμη ενδιαφερθεί κάποια εταιρία για τέτοια υπερδισκαρα και περιποιημένη κυκλοφορία.

Just saying....
Εμ καλό είναι να μην τα χρεώνουμε πάντα όλα στις εταιρίες. Εννιά στις δέκα φορές που βλέπετε αυτά τα αιώνια digital releases είναι γιατί η μπάντα πετάει χαρταετό, όχι οι εταιρίες.
αυτά ειναι εσωτερικά θέματα που δε γνωρίζω... αλλά απ την άλλη, βγάζεις τετοια δισκάρα και δε σε νοιάζει η τύχη της?
Behold their steel
Black forever
On their blades the curse
The sorcery of death
Άβαταρ μέλους
Zippo190
Δημοσιεύσεις: 8760
Εγγραφή: Σάβ 30 Δεκ 2017, 22:12

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από Zippo190 »

δεν υπάρχει εταιρεία να τους τάξει τον ουρανό και τα αστέρια για να το βγάλει σε CD 500 κόπιες;
@CountRaven δεν ήθελα να το πω αλλά με αναγκάζεις, μια κλανιά του Adams και μια έστω και λάθος νότα από το μπάσο του Demaio εξαϋλώνουν 20 Prequelle στην καθισιά τους.
Άβαταρ μέλους
CountRaven
Δημοσιεύσεις: 14768
Εγγραφή: Σάβ 30 Δεκ 2017, 20:09

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από CountRaven »

Zippo190 έγραψε: Κυρ 24 Μαρ 2024, 09:15 δεν υπάρχει εταιρεία να τους τάξει τον ουρανό και τα αστέρια για να το βγάλει σε CD 500 κόπιες;
Και το πέλαγος μαζί.
Ο παλιμπαιδισμός των νεώτερων μπαντών "είμαστε τόσο εκτός σκηνής αλλά ηχογραφούμε για την Metal Blade" μόνο underground δεν είναι. - Zippo190 - Forgotten Scroll Forum - 2018
Άβαταρ μέλους
Silenius
Δημοσιεύσεις: 705
Εγγραφή: Σάβ 03 Φεβ 2018, 15:13

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από Silenius »

Διάβασα με αρκετή προσοχή όλες τις σελίδες και τολμώ να πω ότι βρίσκω αρκετές αλήθειες σε όλες τις απόψεις. Όμως η μεγαλύτερη δική μου αλήθεια είναι το πόσο, πέρα από τη μουσική, αλλάξαμε εμείς. Ασχολούμαστε σχεδόν "επαγγελματικά" με τη μουσική και όχι αγνά, ρομαντικά όπως κάνει ένας 16χρονος πχ. Και όπου επαγγελματικά, εννοείται πως δεν εννοώ την αποκόμιση χρημάτων από το επάγγελμα αλλά εννοώ αυτή τη σχέση του "επαγγελματία" με το αντικείμενό του, που από κάποια στιγμή και μετά το κάνει μέχρι και από συνήθεια. Δε γίνεται ποτέ, ο τρόπος που λατρέψαμε, που ακούσαμε, που βυθιστήκαμε σε δίσκους, σε στίχους, σε συνεντεύξεις και σε φωτογραφίες μουσικών στα νιάτα μας να είναι ο ίδιος με αυτόν που έχουμε τώρα.

Η 2η αλήθεια μου είναι ότι οι εκτός από εμάς, πλέον επαγγελματίες είναι και οι μουσικοί που απαρτίζουν τις μπάντες που αγαπήσαμε. Αλήθεια, πόσες μπάντες με 16χρονους και 18χρονους γνωρίζετε σήμερα; Και αν εμείς είμαστε στα 45 μας, τότε για εκείνους που είναι στα 50, στα 60 ή στα 70, φανταστείτε πόση φλόγα έχει απομείνει μέσα τους. Άρα όπως εμείς χάσαμε το ρομαντισμό της εφηβικής ηλικίας (ακόμα και αν το αρνούμαστε), φανταστείτε πόσο έχασαν αυτό το ρομαντισμό οι ίδιοι οι καλλιτέχνες.

Υπάρχει και μια 3η αλήθεια. Η αλλαγή της εποχής. Νομίζω πως τέτοια αλλαγή στην ανθρωπότητα σε διάστημα 20-30 χρόνων δεν έχει υπάρξει ποτέ στην ιστορία. Είναι τρομακτικό να σκεφτείς τη ζωή μας το 1990 και να τη συγκρίνεις με το 2010 και ακόμα χειρότερα με το 2024. Αυτό λοιπόν που ενέπνευσε κάποιους μουσικούς να γράψουν ότι έγραψαν το 1988, αλήθεια, που μπορεί να βρεθεί για να εμπνεύσει κάποιους άλλους το 2014 ή το 2024;
Εν κατακλείδι, δεν είναι δυνατόν ποτέ να θέτουμε σε σύγκριση albums του 1980 και του 2010. Είναι άδικο για όλους αλλά και για την ίδια τη σύγκριση. Μπορείς να συγκρίνεις μόνο πράγματα που βγήκαν σε μια συγκεκριμένη εποχή και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Πως μπορείς να συγκρίνεις αυτόν που έγραφε σε ένα κασετόφωνο, που όλη του τη μέρα μιλούσε για μουσική με τους φίλους του, μπαίναν σε ένα υπόγειο και παίζανε παρέα, που ακόμα θεωρούσαν ταμπού το να μιλήσεις για το διάβολο ή να έχεις σκοτεινή θεματολογία, που προκαλούσε δέος μια πεντάλφα στο εξώφυλλο, με αυτόν που γράφει στο σπίτι του και στέλνει τη φωνή του στην άλλη πλευρά του ατλαντικού και μετά μπαίνει στα social να ποστάρει το νέο riff που σκέφτηκε, την εποχή που πεντάλφες βρισκεις μέχρι και στα παιδικά μπλουζάκια του Zarra; Χωρίς καμία πραγματική ανθρώπινη επαφή, χωρίς καμία συλλογική λογική, αποξενωμένος από την κοινωνία, που όμως κατά τα άλλα παίζει σε "συγκρότημα".

Η ζωή άλλαξε και όσο και αν θέλουμε να ξαναβρούμε στις μέρες μας τη μαγεία που νιώσαμε κάποτε, δυστυχώς είναι μάταιο. Ας ευχαριστιόμαστε μικρές αναλαμπές και στιγμές που μας θυμίζουν κανονική μουσική όπως την αγαπήσαμε, από συγκροτήματα που νιώθουμε πως και αυτά είναι κανονικά και ας έχουμε τη μουσική κληρονομιά του ήχου μας που ευτυχώς είναι τεράστια για να μας συνοδεύει μέχρι να φύγουμε. Γιατί έτσι μάθαμε και αυτό αγαπήσαμε.
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Silenius την Δευ 25 Μαρ 2024, 23:00, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
Άβαταρ μέλους
Bersekeros
Δημοσιεύσεις: 1208
Εγγραφή: Τρί 11 Ιούλ 2023, 00:12
Τοποθεσία: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από Bersekeros »

Εξαιρετικό το παραπάνω post από τον @Silenius.
Συμφωνώ σε πολλά, αν όχι σε όλα.
Θα δείξει πώς θα εξελιχθεί και αυτή η περίοδος, γιατί είναι τελείως μεταβατική.
Άβαταρ μέλους
Mamercus
Δημοσιεύσεις: 693
Εγγραφή: Τετ 13 Ιούλ 2022, 21:04

Re: SACRO (PRY) - The End (2023)

Δημοσίευση από Mamercus »

Silenius έγραψε: Δευ 25 Μαρ 2024, 22:24 Διάβασα με αρκετή προσοχή όλες τις σελίδες και τολμώ να πω ότι βρίσκω αρκετές αλήθειες σε όλες τις απόψεις. Όμως η μεγαλύτερη δική μου αλήθεια είναι το πόσο, πέρα από τη μουσική, αλλάξαμε εμείς. Ασχολούμαστε σχεδόν "επαγγελματικά" με τη μουσική και όχι αγνά, ρομαντικά όπως κάνει ένας 16χρονος πχ. Και όπου επαγγελματικά, εννοείται πως δεν εννοώ την αποκόμιση χρημάτων από το επάγγελμα αλλά εννοώ αυτή τη σχέση του "επαγγελματία" με το αντικείμενό του, που από κάποια στιγμή και μετά το κάνει μέχρι και από συνήθεια. Δε γίνεται ποτέ, ο τρόπος που λατρέψαμε, που ακούσαμε, που βυθιστήκαμε σε δίσκους, σε στίχους, σε συνεντεύξεις και σε φωτογραφίες μουσικών στα νιάτα μας να είναι ο ίδιος με αυτόν που έχουμε τώρα.

Η 2η αλήθεια μου είναι ότι οι εκτός από εμάς, πλέον επαγγελματίες είναι και οι μουσικοί που απαρτίζουν τις μπάντες που αγαπήσαμε. Αλήθεια, πόσες μπάντες με 16χρονους και 18χρονους γνωρίζετε σήμερα; Και αν εμείς είμαστε στα 45 μας, τότε για εκείνους που είναι στα 50, στα 60 ή στα 70, φανταστείτε πόση φλόγα έχει απομείνει μέσα τους. Άρα όπως εμείς χάσαμε το ρομαντισμό της εφηβικής ηλικίας (ακόμα και αν το αρνούμαστε), φανταστείτε πόσο έχασαν αυτό το ρομαντισμό οι ίδιοι οι καλλιτέχνες.

Υπάρχει και μια 3η αλήθεια. Η αλλαγή της εποχής. Νομίζω πως τέτοια αλλαγή στην ανθρωπότητα σε διάστημα 20-30 χρόνων δεν έχει υπάρξει ποτέ στην ιστορία. Είναι τρομακτικό να σκεφτείς τη ζωή μας το 1990 και να τη συγκρίνεις με το 2010 και ακόμα χειρότερα με το 2024. Αυτό λοιπόν που ενέπνευσε κάποιους μουσικούς να γράψουν ότι έγραψαν το 1988, αλήθεια, που μπορεί να βρεθεί για να εμπνεύσει κάποιους άλλους το 2014 ή το 2024;
Εν κατακλείδι, δεν είναι δυνατόν ποτέ να θέτουμε σε σύγκριση albums του 1980 και του 2010. Είναι άδικο για όλους αλλά και για την ίδια τη σύγκριση. Μπορείς να συγκρίνεις μόνο πράγματα που βγήκαν σε μια συγκεκριμένη εποχή και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Πως μπορείς να συγκρίνεις αυτόν που έγραφε σε ένα κασετόφωνο, που όλη του τη μέρα μιλούσε για μουσική με τους φίλους του, μπαίναν σε ένα υπόγειο και παίζανε παρέα, που ακόμα θεωρούσαν ταμπού το να μιλήσεις για το διάβολο ή να έχεις σκοτεινή θεματολογία, που προκαλούσε δέος μια πεντάλφα στο εξώφυλλο, με αυτόν που γράφει στο σπίτι του και στέλνει τη φωνή του στην άλλη πλευρά του ατλαντικού και μετά μπαίνει στα social να ποστάρει το νέο riff που σκέφτηκε, την εποχή που πεντάλφες βρισκεις μέχρι και στα παιδικά μπλουζάκια του Zarra; Χωρίς καμία πραγματική ανθρώπινη επαφή, χωρίς καμία συλλογική λογική, αποξενωμένος από την κοινωνία, που όμως κατά τα άλλα παίζει σε "συγκρότημα".

Η ζωή άλλαξε και όσο και αν θέλουμε να ξαναβρούμε στις μέρες μας τη μαγεία που νιώσαμε κάποτε, δυστυχώς είναι μάταιο. Ας ευχαριστιόμαστε μικρές αναλαμπές και στιγμές που μας θυμίζουν κανονική μουσική όπως την αγαπήσαμε, από συγκροτήματα που νιώθουμε πως και αυτά είναι κανονικά και ας έχουμε τη μουσική κληρονομιά του ήχου μας που ευτυχώς είναι τεράστια για να μας συνοδεύει μέχρι να φύγουμε. Γιατί έτσι μάθαμε και αυτό αγαπήσαμε.
Ναι σε όλα, μέχρι τελείας, φίλε @Silenius .
"The music you listen to becomes the soundtrack of your life." Jimi Hendrix
Απάντηση

Επιστροφή στο “Metal Κυκλοφορίες”