ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Κους-κους για τα άλμπουμ που γουστάρουμε.
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 5134
Επικοινωνία:

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Τρί 30 Απρ 2019, 20:22

Δεν ξέρω αν είναι κουλτουρέ ή όχι, αλλά τέτοιες φωνητικές σε τέτοια ριφφ μόνο ο άρτς θα μπορούσε να σκεφτεί .-
1 theBox
They shall grow not old, as we that are left grow old: Age shall not weary them, nor the years condemn. At the going down of the sun and in the morning, We will remember them.
Δημοσιεύσεις: 634

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Τρί 30 Απρ 2019, 20:23

πολύ καλό το άλμπουμ θα έλεγα
Δημοσιεύσεις: 1407
Τοποθεσία: ATHENS

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Τρί 30 Απρ 2019, 21:52

Μετά τα εγκωμιαστικά σχόλια του @CountRaven είπα να κάνω τα στραβά μάτια και να μην το πάρω, αν και το πρώτο δείγμα μου άρεσε. Έπεισα τον εαυτό μου ότι αυτό μόνο το τραγούδι θα είναι τέτοιου επιπέδου και τα υπόλοιπα θα είναι ψιλοαδιάφορα (εδώ ο @rbrigade έκανε δουλειά). Και έρχεται σήμερα ο @Scrollkeeper να ποστάρει άλλη μια κομματάρα και δε φτάνει αυτό έχουμε και τον @theBox να κάνει συγκρίσεις με τα Spectre Within και Awaken The Guardian και τον @Metal_Warrior να σιγοντάρει. Έλεος ρε. :P
1 Scrollkeeper
Δημοσιεύσεις: 5092

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Τρί 30 Απρ 2019, 22:07

Καλό και το δεύτερο κομμάτι. Δεν ξέρω τι λέτε για τον Matheos, πάντως παίζει όσο πιο κλασσικομεταλλάδικα θα μπορούσε να παίξει (ο συγκεκριμένος). Στην αρχή οι γραμμές του Arch μου φάνηκαν λίγο ασύνδετες με την μουσική αλλά μετά το πράγμα τσούλησε. Έχει το κλασσικό περίεργο στυλ μελωδιών που είναι καταδικό του και εδώ το ακούμε στην καλή εκδοχή του (γιατί υπάρχει και η ότι να 'ναι). Αν πάει έτσι όλος ο δίσκος τότε θα είναι αρκετά καλύτερος από τον πρώτο.
1 Scrollkeeper
Δημοσιεύσεις: 867

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Τρί 30 Απρ 2019, 23:37

Μια μόνο ακρόαση δεν αρκεί, είναι λίγη και δεν πρόκειται να ξετυλιχτεί στα αυτιά σου η μαγεία αυτού του άλμπουμ με μία φορά. Θυμίζει παλιά μεγαλεία ATG, κανένα κομμάτι δεν είναι "ψιλοαδιάφορο" (ολα φανταστικά), φωνή που δείχνει να μην έχει αλλάξει ούτε στάλα με το πέρασμα των χρόνων και το αλμπουμάκι κυλάει σαν νεράκι σε γάργαρη πηγη απο το πρώτο δευτερόλεπτο μέχρι το τέλος. Ο πρώτος δίσκος του 19 που με ενθουσίασε τόσο ώστε να θέλω να ξαναπαίζει στα καπάκια.
From the ashes, a fire shall be woken
A light from the shadows shall spring;
Renewed shall be blade that was broken
The crownless again shall be king...
Δημοσιεύσεις: 5665

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Τετ 01 Μάιος 2019, 00:20

είναι απίστευτο το πόσο ΙΔΙΟΣ ακούγεται ο Arch, σα να μπήκε σε χρονοκάψουλα
άλλη μία κομματάρα, πάμε για δισκάρα
We scribe in the dark of the night our Black Steele
The evil rite of the black and the light We now reveal to you
Δημοσιεύσεις: 1073

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Τετ 01 Μάιος 2019, 11:06

Μιλάμε για δισκάρα. Ήδη Top-5 σε μια απρόσμενα εντυπωσιακή χρονιά. Και έχουμε δρόμο ακόμα...
Δημοσιεύσεις: 5678

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Τετ 01 Μάιος 2019, 11:26

το δεύτερο μου άρεσε πολύ περισσότερο αλλά και πάλι ο Ματθέος το έχει χάσει τελείως.
@CountRaven δεν ήθελα να το πω αλλά με αναγκάζεις, μια κλανιά του Adams και μια έστω και λάθος νότα από το μπάσο του Demaio εξαϋλώνουν 20 Prequelle στην καθισιά τους.
Δημοσιεύσεις: 6212

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Παρ 03 Μάιος 2019, 04:09

Χαίρομαι που νιώθετε με το Αριστούργημα.
Ο παλιμπαιδισμός των νεώτερων μπαντών "είμαστε τόσο εκτός σκηνής αλλά ηχογραφούμε για την Metal Blade" μόνο underground δεν είναι. - Zippo190 - Forgotten Scroll Forum - 2018
Δημοσιεύσεις: 268

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Παρ 10 Μάιος 2019, 19:32

Πολυ ζουμι το αλμπουμ, φαινεται πολυ καλυτερο και πιο μελωδικο απο το προηγουμενο. Μονο ανατριχιλα αυτος ο Arch
Δημοσιεύσεις: 6212

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Σάβ 11 Μάιος 2019, 12:06

Χτες κυκλοφόρησε επίσημα το αριστούργημα και εγώ μοιράζομαι και μαζί σας την κριτική μου για το Metal Invader την οποία μόλις τέλειωσα.

Εικόνα


Arch / Matheos - Winter Ethereal (Metal Blade Records)


Θα είμαι ειλικρινής. Είναι από τις φορές εκείνες που πραγματικά δεν ξέρω πως να αρχίσω. Ναι στο παρών κείμενο αναφέρομαι.

Έχω περάσει αρκετές εβδομάδες με το άλμπουμ κολλημένο στα ακουστικά μου, η μουσική έχει αρχίσει να ωριμάζει μέσα μου, έχω συντονιστεί σχεδόν απόλυτα μαζί της και πάλι όμως η διαδικασία μεταφοράς στο χαρτί αυτών που σκέφτομαι και νιώθω, μου προκαλεί μια κάποια αμηχανία. Ίσως γιατί είναι από τις λίγες φορές που τα δικά μου προσωπικά ζητούμενα ως ακροατή, ικανοποιούνται στο έπακρο με αυτό το άλμπουμ. Anyway...

Με βάση το ηχητικό αποτέλεσμα που φτάνει πλέον εντελώς ξεκάθαρα στα αυτιά μου, το "Winter Ethereal" είναι το αποτέλεσμα τριών συνισταμένων. Της πηγαίας έμπνευσης, της ωριμότητας και της ανάγκης για δημιουργία.

Ως ακροατής αντιλαμβάνομαι έναν απελευθερωμένο Jim Matheos να συνθέτει κάνοντας μια βόλτα από όλες τις Fates αλλά και τις προσωπικές του περιόδους -συνυπολογίζω και το προηγούμενο "Sympathetic Resonance"-. Ψηλαφίζει και εξερευνά. Θα στήσει λοιπόν συνειδητές γέφυρες με το ηχητικό στίγμα και την συνθετική νοοτροπία του αρτιότερου Metal δίσκου όλων των εποχών -Awaken The Guardian-. Ναι γενικά η πρώτη Fates περίοδο σε περιμένει να την ανακαλύψεις σε αρκετά parts των κομματιών του Winter, όχι όμως ως μια καταπιεσμένη επιστροφή στο παρελθόν -λόγω συνεργασίας- μα ως ένα υγείες στοιχείο σε ένα ηχητικό ψηφιδωτό που αναπνέει.

Υπάρχει όμως χώρος -και λόγος ύπαρξης- και για επιρροές εκτός Fates σύμπαντος. Είτε αυτές έχουν σαν αποτέλεσμα μια σχεδόν αφηγηματική prog rock εσωστρέφεια, είτε παίζουν με τον μοντέρνο και ψυχρό φουτουρισμό των -κάποιων- χαμηλοκουρδισμένων θεμάτων που έχουν φυτευτεί για τα καλά στο DNA του Jim, είτε απλά εξυπηρετούν την ανάγκη του δημιουργού να βγει μπροστά σε πιο straight μοτίβα.

Αλλά επειδή ξανά στις Fates αναφορές θα γυρίσουμε (λογικό), μπορούμε χωρίς ιδιαίτερο κόπο να ανακαλύψουμε στοιχεία από κάθε μια περίοδο ξεχωριστά. Από τον συνδετήρα "No Exit", μέχρι την φωτεινή Alder εποχή και φυσικά την γκρίζα περίοδο που σταματά εκεί που αρχίζουν τα 2 τελευταία Warning άλμπουμ, αγχώδη, κλειστοφοβικό και μεταμοντέρνα, μα όχι απαρατήρητα -ούτε και εδώ-. Άπαντες παρόντες λοιπόν. Σε μικρά μεμονωμένα κομμάτια - στοιχεία, μικρές ηχητικές ψηφίδες, τόσο ισορροπημένα τοποθετημένες μεταξύ τους σε κάθε κομμάτι του "Winter Ethereal", ενός εντελούς "everything on the right place" δίσκου.

Και στην κορυφή όλων αυτών, ο John Maurice Archambault. Αφήναι τη σφραγίδα του εδώ, συνθέτοντας και ερμηνεύοντας. Μπορώ να τον φανταστώ. Να κλείνει τα μάτια και απλά να αφήνει το ποτάμι της πηγαίας έμπνευσης να κυλήσει. Όπως τότε με το κασετοφωνάκι στο χέρι, τα riffs των Fates στο αυτί και την μουσικότητα του στην ψυχή. Είμαι σίγουρος πως δεν έχει αλλάξει κάτι από τότε. Το ΑΚΟΥΩ καθαρά πως δεν έχει αλλάξει κάτι από τότε. Τον ακούω να μεταμορφώνει κάθε μεμονωμένο σημείο, κάθε τραγουδιού σε μια μικρούλα μυσταγωγία. Με φωνή που σκαρφαλώνει ελίσσεται, περνά κάτω απο ηχητικές χαραμάδες και τρυπώνει ανάμεσα από νότες κατακτώντας με θαλπωρή κομμάτια από το ψηφιδωτό που λέγαμε πριν, κομμάτια που φτιάχτηκαν για να την υποδεχτούν έτσι και αλλιώς.

Στο εκτελεστικό κομμάτι έχουμε -όπως ήταν και αναμενόμενο- μέλη της ευρύτερης Fates οικογένειας μαζί με διαλεγμένους guests, να βγάζουν στο φως της μέρας τα αριστουργήματα του άλμπουμ. Ο παλιός γνώριμος Frank Aresti παίζει σόλο κιθάρα στα "Never In Your Hands" και "Kindred Spirits". Ο τεράστιος Joey Vera αναλαμβάνει μπασιστικά καθήκοντα στα "Wanderlust" και "Never In Your Hands", ενώ ο Joe Dibiase κεντά μπασοχορδές στο "Solitary Man". To χταπόδι Bobby Jarzombek παίζει τύμπανα στα "Wrath Of The Universe" και "Straight And Narrow" ενώ ο πανταχού παρών Mark Zonder βάζει την ντραμιστική στο σφραγίδα στα "Wanderlust" και "Tethered", στο οποίο "Tethered" θα συναντήσουμε και τον George Hiddeous (flashback σε Parallels / Inside Out εποχή;), να παίζει μπάσο.

Από εκεί και πέρα ο κατάλογος των guests που συμμετέχουν είναι μεγάλος και εκλεκτός με δυνατά χαρτιά: Ο Thomas Lang (ντράμερ του Paul Gilbert και ένα φεγγάρι του John Wetton) παίζει τύμπανα στα "Vermilion Moons", "Solitary Man" και "Straight And Narrow", o Matt Lynch από τους Cynic, ντραμάρει στο "Kindred Spirits", ενώ ο Baard Kolstad από τους Leprous χτίζει ντραμιστικά το "Never In Your Hands".

Ο Steve DiGiorgio -χρειάζεται να αναφέρω μπάντες;- παίζει μπάσο στα "Vermilion Moons", "Wrath Of The Universe" και "Straight And Narrow", ενώ ο Sean Malone (δεύτερη Cynic συμμετοχή -με bonus Aghora προϋπηρεσία, θα έσκαγα αν δεν το έγραφα-) κρύβεται πίσω από τις μπασογραμμές στα "Pitch Black Prism" και "Kindred Spirits".

"Τελικά που καταλήγουμε αγαπητέ"; Καταλήγουμε στο ότι έχουμε να κάνουμε με έναν δίσκο αριστούργημα. Εμπνευσμένο, πολυποίκιλο, ώριμο και άρτια εκτελεσμένο. Δεν θα μπω στην διαδικασία να αναφερθώ σε ξεχωριστά κομμάτια μιας και κατά την ταπεινή μου γνώμη το άλμπουμ ακούγεται και βιώνεται ολόκληρο.

Ο δίσκος της χρονιάς για μένα.

Εφόσον βγαίνει ακόμα τέτοια μουσική, υπάρχει ελπίδα.

5/6

Χρήστος Παπαδάκης
2 theBoxCoroner
Ο παλιμπαιδισμός των νεώτερων μπαντών "είμαστε τόσο εκτός σκηνής αλλά ηχογραφούμε για την Metal Blade" μόνο underground δεν είναι. - Zippo190 - Forgotten Scroll Forum - 2018
Δημοσιεύσεις: 6212

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Σάβ 11 Μάιος 2019, 12:10

1 Coroner
Ο παλιμπαιδισμός των νεώτερων μπαντών "είμαστε τόσο εκτός σκηνής αλλά ηχογραφούμε για την Metal Blade" μόνο underground δεν είναι. - Zippo190 - Forgotten Scroll Forum - 2018
Δημοσιεύσεις: 488

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Σάβ 11 Μάιος 2019, 14:16

Καταπληκτική δισκαρα!
Δημοσιεύσεις: 268

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Σάβ 11 Μάιος 2019, 14:16

1 CountRaven
Δημοσιεύσεις: 190
Τοποθεσία: Νήσος Κύπρος

ARCH/MATHEOS - Winter Ethereal

Σάβ 11 Μάιος 2019, 16:30

Ρε γαμώτο να σας πω την ντροπή μου τόσα χρόνια επικομεταλλάς? Όσο και αν προσπάθησα κατά καιρούς, δεν το νοιωσα ποτέ ουσιαστικά το "Awaken the Guardian". Εννοώ μπορώ να το εκτιμήσω, αλλά πάντα μετά από 2 κομμάτια το αλλάζω :~(

Επίσης πόσο ειλικρινής σας φαίνεται ο Μαθιός? Γιατί στις συνεντεύξεις μου φαίνεται να ψιλοβαριέται τη ζωή του όποτε καλείται να παίξει σε στυλ early Fates. Βέβαια θα μου πεις αν το αποτέλεσμα είναι καλό χεστήκαμε, αλλά δεν είναι λίγο μισθοφορικό το attitude?
Iron wields from armored wrists
Απάντηση

Επιστροφή στο “Metal Κυκλοφορίες”