MEZQUITA - RECUERDOS DE MI TIERRA (1979) (ROCK ANDALUZ)

A continuous move between formalism and eclecticism.
Απάντηση
Δημοσιεύσεις: 1211

MEZQUITA - RECUERDOS DE MI TIERRA (1979) (ROCK ANDALUZ)

Τρί 08 Ιαν 2019, 13:10

Εικόνα

Καλώς ήρθατε στον θαυμαστό κόσμο του Rock Andaluz!

Το ανδαλουσιανό ροκ (ή flamenco rock) έχει τις ρίζες του στις αρχές της δεκαετίας του 70 και πρωτοεμφανίζεται (που αλλού;) στην περιοχή της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία. Είναι η εποχή που η Ευρώπη, επηρεασμένη από την εμπορική και καλλιτεχνική άνοδο του αγγλικού προοδευτικού ροκ, προσπαθεί να βρεί τη δική της θέση στο μουσικό αυτό χάρτη, γεννώντας μπάντες που μπολιάζουν το prog rock με τις ιδιαίτερες μουσικές και πολιτισμικές επιρροές της εκάστοτε γεωγραφικής περιοχής.

Όπως ήδη θα έχει γίνει αντιληπτό, εδώ μιλάμε για ενα υπο-είδος του προοδευτικού ροκ το οποίο παρουσιαζεί ως βασική "εξωτερική" επιρροή την μουσική φλαμένκο της νότιας Ισπανίας, τόσο στην μελωδική/αρμονική γλώσσα την οποία ντύνει με "ροκ" ενορχήστρωση, όσο βεβαίως και στο ύφος των φωνητικών και των στίχων.

Προπομποί του κινήματος σαφώς και υπάρχουν, ως μεμονωμένα περιστατικά, όμως η μπάντα που έβαλε το rock andaluz στον ευρωπαϊκό prog rock χάρτη, είναι οι Triana με το σχετικά απλό και μελαγχολικό ντεμπούτο τους "El Patio" το 1975. Η επιτυχία των Triana, ανοίγει τον δρόμο για αρκετές ακόμα μπάντες να εξερευνήσουν τον ιδιαίτερο αυτό ήχο, μέσα στην επόμενη πενταετία χονδρικά. Σημαντικότερες απο αυτές είναι οι Alameda, Cai, Guadalquivir, Medina Azahara, και φυσικά οι (κατά την ταπεινή μου άποψη) καλύτεροι όλων, οι MEZQUITA!

Έχοντας ως έδρα τους την Κόρδοβα , οι μουσικοί José Rafa García Roso (κιθάρες, φωνή), Fernando “Randy” López Rojas (μπάσο,φωνή), Francisco “Roscka” López Castillo (πλήκτρα, φωνή) και Rafael “Pelucas” Zorrilla Santiago (τύμπανα, φωνή), παίζουν μαζί ήδη από τις αρχές τις δεκαετίας του 70 υπό το όνομα Expresión και καταφέρνουν όσο η μπάντα είναι ενεργή να κυκλοφορήσουν μονο το 7αρι "Marrackech / La Luz Del Fin Del Mundo" το 1975. Εν συνεχεία, και λόγω μακροχρόνιων στρατιωτικών υποχρεώσεων των μελών , η μπάντα διαλύει για να επαναδραστηριοποιηθεί υπό το όνομα Mezquita, μερικά χρόνια αργότερα και να κυκλοφορήσει το εμβληματικό Requerdos de mi Tierra (ελλ. Αναμνήσεις από τη γη μου), μέσα στο τελευταίο τετράμηνο του 1979.

Αν υπάρχουν τρεις λέξεις που μπορούν να περιγράψουν επακριβώς το τι θα ακούσει ο ανυποψίαστος ακροατής εδω μέσα, αυτές είναι ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΔΥΝΑΜΗ και ΜΕΛΩΔΙΑ. Το ένα εμπνευσμένο και μελωδικό riff διαδέχεται το προηγούμενο με φρενήρεις ρυθμούς και απαράμιλλο πάθος. Η ατμόσφαιρα είναι έντονα ηλεκτρισμένη και η μπάντα "ροκάρει" σαν να μην υπάρχει αύριο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού, οι γραμμές του κιθαρίστα Jose Rafa, πού ακούς ξεκάθαρα πως τις εκτελεί στο ΟΡΙΟ των δυνατοτήτων του! Η ενορχήστρωση είναι τυπική prog rock της εποχής της (συν ένα κουαρτέτο εγχόρδων που κάνει την εμφάνιση της στο 3ο κομμάτι κυρίως), όμως η flamenco επιρροή είναι τόσο μεγάλη, που δύσκολα μπορούμε να πούμε πως θυμίζουν κάποια από τις μεγάλες και κυρίως αγγλικές μπάντες του είδους. Αν μπορώ να βρώ κάποια αμυδρή ομοιότητα, αυτή είναι με τους πρώιμους Mahavishnu Orchestra και αυτό κυρίως λόγο της ενέργειας, της "τσίτας" και του ήχου της κιθάρας.

Σκοπίμως έκανα αναφορά στην προηγούμενη παράγραφο σε RIFF και όχι σε "θέματα" όπως συνηθίζω όταν αναφέρομαι στο προοδευτικό ροκ, γιατί ουσιαστικά μιλάμε για μια σχεδόν εξ ολοκλήρου riff-based προσέγγιση στη σύνθεση, οπού η έμφαση στην αρμονία και το "συγχορδιακό" παίξιμο πολλών prog rock σχημάτων, είναι πολύ πιο δευτερεύουσας σημασίας για τους Mezquita. Αυτός είναι και ο λόγος που πιστεύω ότι ο ήχος θα φανεί αρκετά "γνώριμος" και "εύκολος" για το μέταλ κοινό. Σχεδόν, μπορώ να φανταστώ τις συνθέσεις με heavy ενορχήστρωση, να δουλεύουν θαυμάσια, φέρνοντας στο μυαλό από νεοκλασικό power/prog, μέχρι (σε σημεία) και techno-thrash. Οκ, προφανώς υπερβάλλω...

Ακόμα και instrumental να ήταν ο δίσκος, θα ήταν αριστούργημα, παρόλα αυτά δεν μπορει να μην γίνει μνεία στα ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ, ρομαντικά και εντελώς flamenco φωνητικά τα οποία μοιράζονται ανάμεσα στα μέλη της μπάντας και στολίζουν όλα τα κομμάτια πλην του τελευταίου instrumental " Οbertura en SI bemol".

Δυστυχώς η συνέχεια δεν υπήρξε το ίδιο συναρπαστική. Η μπάντα κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ της με τίτλο "Califas del Rock" το 1981, παρουσιάζοντας κάτι πολύ πιο απλό, και εμπορικό, που κατά την ταπεινή μου άποψη, καμία σχέση δεν έχει με την ποιότητα του ντεμπούτου. Είχαμε άλλωστε φτάσει αισίως στα 80ς με ό,τι αυτό συνεπάγεται...

Αν πρέπει να ακούσετε ΕΝΑ δίσκο Rock Andaluz στη ζωή σας, αυτός είναι το "Recuerdos de mi Tierra" των Mezquita (και ίσως και το ομώνυμο ντεμπούτο των εξίσου φοβερών Alameda).

Για του λόγου το αληθές :
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος theBox την Τρί 08 Ιαν 2019, 14:36, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
"Ανεμελιά, easy going, chill out, cool music, κλπ ο απολυτος εχθρος του metal. Η μουσική κλαψα ειναι συμβατή με το metal γιατι εχει συναισθηματικη ενταση, αυτα τα cool, lifestyle εμεσματα ειναι στο αντιθετο ακρο." - Priamos 2018
Δημοσιεύσεις: 2479

MEZQUITA - RECUERDOS DE MI TIERRA (1979) (ROCK ANDALUZ)

Τρί 08 Ιαν 2019, 14:32

Που είναι το κουμπί με την καρδούλα;
Ο παλιμπαιδισμός των νεώτερων μπαντών "είμαστε τόσο εκτός σκηνής αλλά ηχογραφούμε για την Metal Blade" μόνο underground δεν είναι. - Dawn - Forgotten Scroll Forum - 2018
Απάντηση