Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Κουβέντες μεταλλικές, απλές και σταράτες...
Δημοσιεύσεις: 6439

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Πέμ 19 Δεκ 2019, 19:04

Xstroyer έγραψε:
Πέμ 19 Δεκ 2019, 18:54
Kαλά, το BATHORY είναι έπος, αλλά πάμε ήδη 16 χρόνια πίσω, και σε κάτι DOMINE και DOOMSWORD 20ετία+. Γενικώς, κάποια στιγμή πρέπει να αναλύσουμε και την "αίσθηση" του χρόνου στη πορεία της μουσικής. Π.χ. θεωρείται "παλιό" SAXON το "Innocence Is No Excuse", ενώ π.χ. το "Unleash the Beast" μπορεί να το έχει ως "νέο" κάποιος στο μυαλό του, αλλά έχουν σχεδόν 10 χρόνια διαφορά τα 2 τους και από το "Unleash..." έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια.
Δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός στην ερώτηση μου. Αν για κάποιον το τελευταίο μεγάλο Επικό Metal άλμπουμ είναι το "Paradise Lost" μπορεί να το βάλει. Αλλιώς θα έλεγα "πείτε άλμπουμ από το 2000 και μετά".

Επίσης δεν νομίζω πως χρειάζεται να εξηγήσουμε πια άλμπουμ θεωρούνται κλασσικά στον χώρο.
Ο παλιμπαιδισμός των νεώτερων μπαντών "είμαστε τόσο εκτός σκηνής αλλά ηχογραφούμε για την Metal Blade" μόνο underground δεν είναι. - Zippo190 - Forgotten Scroll Forum - 2018
Δημοσιεύσεις: 5092

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Παρ 20 Δεκ 2019, 00:19

Starman έγραψε:
Πέμ 19 Δεκ 2019, 13:42
Ο @rbrigade έχει δίκιο, καθώς στην εποχή μας δεν υπάρχουν δουλειές που να μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια τα υπερέπη του προηγούμενου αιώνα, είτε σε επιδραστικότητα, είτε σε επιτυχία.
Νομίζω ότι ούτε σε καλλιτεχνική αξία θα βρούμε ισάξιες δουλειές. Κατά τ' άλλα θα συμφωνήσω με τα κάποια άλμπουμ που έχουν προταθεί, ειδικά Doomsword, Atlantean Kodex και Crypt Sermon σε μικρότερο βαθμό. Τώρα κάτι ελληνικά που γράφονται... Ρε παιδιά, είπαμε! Καλό π.χ. το To death and beyond, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι κοιτάει στα μάτια το Sign of the hammer ξέρω γω... Είναι αστεία η σκέψη και μόνο.
Δημοσιεύσεις: 5832

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Κυρ 29 Δεκ 2019, 13:48

νομίζω το Epic Metal το σφράγισαν οι Ιταλοί με τις δύο μπάντες που πρωτοανέφερε ο Κόμης και μετά πέταξαν το κλειδί
κάτι γιαλαντζί έπικ τύπου Atlantean Kodex δεν μπορώ να τα πάρω σοβαρά. ναι οκ έχουν βγάλει καλά άλμπουμ αλλά τα τρία πρώτα Doomsword περνάνε από πάνω τους σαν ερπύστρια και τα κάνουν να φαίνονται φτωχοί συγγενείς
We scribe in the dark of the night our Black Steele
The evil rite of the black and the light We now reveal to you
Δημοσιεύσεις: 1119

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Δευ 30 Δεκ 2019, 10:27

Μεγάλη κουβέντα το θέμα "κλασικό album" και αυτό το "όλοι ξέρουμε ποια είναι τα κλασικά albums" μπορεί να είναι και σχετικό.

Καταρχήν, επιδραστικό album = κλασικό, αλλά κλασικό = 10αρι; 'Η όχι απαραίτητα;

Αν γράψω ένα κείμενο ή μια κριτική στη σημερινή εποχή, η απόλυτη βαθμολογία μου για ένα νέο album είναι το 9αρι, όπου 9 = το τέλειο της εποχής ή του ιδιώματος για σήμερα, το οποίο ίσως να μπορούσε να σταθεί και σε μια ευρύτερη κουβέντα - καταγραφή για το ιδίωμα. Την τελική μονάδα τη βάζει η ιστορία και ο χρόνος. Έτσι πιστεύω και αυτό στηρίζω.

Οπότε, με αυτό ως δεδομένο, θα έλεγα ότι για να μιλήσουμε σχετικά με κλασικούς δίσκους, θα πρέπει να τους έχουμε δώσει τον απαιτούμενο χρόνο ώστε να τους επιβεβαιώσει και η ιστορία.

Ο καλύτερος κριτής όταν μιλάμε για τέτοιους δίσκους σε υπο-είδη όπως το epic metal, είναι οι φίλοι του sub-genre κατά πρώτο λόγο και έπειτα οι υπόλοιποι, οι οποίοι μπορεί να πιστεύουν πως τα έπαιξαν όλα οι Manowar, δεν χρειάζεται να λέμε άλλα. Σαν αυτούς που θα πουν πως στο doom τα έπαιξαν όλα οι Candlemass, ή πιο ακραία, στο heavy metal τα έπαιξαν όλα οι Priest και οι Maiden, δεν χρειάζεται να πούμε άλλα σχήματα. Αυτό ισχύει για όλα τα sub-genres, αλλά και όλα τα είδη μουσικής. O καθένας έχει τη γνώμη του, αλλά αυτοί που έχουν εντρυφήσει λίγο παραπάνω, ίσως να έχουν πιο σφαιρική άποψη και βιώματα. Αντίστοιχα, κάποιες απόψεις για συγκεκριμένους δίσκους έχουν παγιωθεί και σε βάθος χρόνου, ανεξάρτητα με τους "ειδήμονες" του κάθε ιδιώματος.

Ο κλασικός δίσκος, δεν σημαίνει ότι έγινε κλασικός με τη κυκλοφορία του. Ειδικά τη τελευταία 30ετία, είναι ελάχιστα τα albums που βγήκαν και κάποιος πρόβλεψε ότι θα γίνουν κλασικά. Ειδικά σε αυτό το χρονικό διάστημα, ο χρόνος είναι πολύ σχετικός στη μουσική. Ταυτόχρονα, υπάρχουν και περιπτώσεις όπου κάποιος (πλέον) κλασικός δίσκος, τη στιγμή που βγήκε ήταν αποτυχία και δεν είχε αποδοχή, ενώ τον δικαίωσε ο χρόνος. Ακόμα και album που πλέον μπορεί να χαρακτηρίζει κάποιο υπο-ιδίωμα. Κραυγαλέο παράδειγμα το "Epicus Doomicus Metallicus", το οποίο κυκλοφόρησε από σπόντα, είχε χλιαρή αντιμετώπιση και ήταν εμπορική αποτυχία με αποτέλεσμα η εταιρία να διώξει τους Candlemass και ο Edling να θέλει να διαλύσει τη μπάντα. Χρειάστηκε να έρθει ο Messiah και να συνεχίσουν, ενώ μόλις μπήκαν τα '90s και εδραιώθηκε το doom metal, άρχισε να χαρακτηρίζεται το album ως εμβληματικό και πλέον ίσως είναι και το απόλυτο του ιδιώματος. Οι doom metal μπάντες το 1986 βέβαια ήταν μετρημένες στα δάχτυλα, αλλά υπήρχαν (π.χ. Trouble, Saint Vitus κτλ), οπότε το doom είναι περισσότερο ιδίωμα των '90s.

Αντίστοιχα και το epic metal, στα '80s ήταν αρκετά ασαφές και δεν μπορεί εύκολα κάποιος να βρει 10 μπάντες με δισκογραφία (τουλάχιστον 3 albums) εκείνη τη δεκαετία, ενώ κάποιες από τις μπάντες που θα αναφέρει, ίσως να ακροβατούν και σε άλλα είδη, όπως το power metal ή απλά το κλασικό heavy metal.

Σε όλα τα υπο-είδη υπάρχουν οι de facto κλασικοί δίσκοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι κοινώς αποδεκτοί από ευρύ κοινό του σκληρού ήχου ή πως όλοι αποδέχονται τη καλλιτεχνική τους αξία ή επιτυχία ή επιδραστικότητα. Ένα από αυτά είναι το "Twilight of the Gods" των Bathory, για το οποίο είχε γίνει μεγάλος ντόρος κάποτε στο Metaldome με απόψεις τύπου "σιγά τη μαλακία με τον μουγκό-κουλό". Αυτό το album είναι κλασικό epic metal.

Σημαντικό παράγοντα στο τι θα μείνει κλασικό, παίζει και η κάθε διαφορετική γενιά που θα βιώσει αυτές τις κυκλοφορίες στην εποχή τους, ανεξάρτητα με το τι πιστεύουν οι παλιότεροι ακροατές της κάθε εποχής και πως έχουν τα πράγματα στο μυαλό τους. Επίσης, κλασικός δίσκος δεν είναι μόνο αυτός που έχει πουλήσει εκατομμύρια ή αρκετές δεκάδες χιλιάδες. Αυτός είναι ο εμπορικός δίσκος, ο οποίος έχει και ένα πλεονέκτημα να μείνει κλασικός, αυτό της ευρείας αποδοχής.

Η κάθε διαφορετική γενιά αφουγκράζεται πράγματα που οι παλιότεροι μπορεί να μην αντιληφθούν ή να μην τους νοιάζει επειδή "όλα έχουν παιχτεί" ή "τι νέα μαλακία είναι αυτή, δεν ξέρουν τι παίζουν" ή "δεν βγάζει νόημα" ή "είναι κουλός". Στη κάθε διαφορετική γενιά, υπάρχουν πολλές διαφορετικές τάσεις και διαφορετικό κοινό με διαφορετικά ακούσματα και ερεθίσματα.

το κοινό που άκουσε τα πρώτα Maiden και είπε πως θα παίξουν και αυτοί τέτοιο metal.
το κοινό που άκουσε το "Warning" των 'ryche και ανακάλυψε κάτι νέο τη στιγμή που κάποιοι είπαν πως είναι μια από τα ίδια και δεν έχουν μέλλον.
το κοινό που άκουσε το "Into the Pandemonium" των Frost και ανακάλυψε νέα πράγματα που οδήγησαν σε νέα genres.
το κοινό που μεγάλωσε με το "Icon" των Paradise Lost και τα νέα αυτά υπο-είδη.
το κοινό που είδε στο "Images and Words" την καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία στο progressive και ακολούθησε κύμα prog μπαντών.
το κοινό που αγκάλιασε τους Pantera και την αλλαγή των Sepultura, τη νέα μοντέρνα τάση που δημιουργήθηκε και βασίλεψε για κάποια χρόνια.
το κοινό που στους Domine και τους Doomsword ανακάλυψε νέους underground ήρωες και ταυτίστηκε μαζί τους επειδή ήταν προσβάσιμοι, οπαδοί και "παιδιά της διπλανής πόρτας", παρότι ήταν μειοψηφία σε συγκεκριμένες χώρες, τη στιγμή που όλοι άκουγαν το "Glory to the Brave".
το κοινό που αγάπησε το "Dark Saga" χωρίς να ανακαλύπτει τον τροχό.
το κοινό που γιγάντωσε το power metal των Stratovarius και ας έλεγαν κάποιοι "τι να κλάσουν μπροστά στο Keeper of the Seven Keys".
το κοινό που σήμερα ακούει και αποδέχεται στους Atlantean Kodex, το "νέο" epic metal.

Αυτές οι γενιές και το διαφορετικό κοινό στη καθεμία από αυτές, σε κάποιες περιπτώσεις ακολούθησε και τις επιταγές της μόδας και των media, αλλά αυτές δεν θα υπήρχαν αν δεν υπήρχε και ανταπόκριση, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις που τα media "έθαψαν" κάποιους από αυτούς τους κλασικούς δίσκους, αλλά δεν άλλαξαν το μέλλον γιατί το κοινό ήταν εκεί.

Παρόλα αυτά, ακόμα και σε καταξιωμένους κλασικούς δίσκους (εμπορικούς ή μη) θα υπάρξουν και καλοί ακροατές που θα μείνουν με την απορία.
όπως ο Τραμπάκουλας που βρίσκει το "The Number of the Beast" μέτριο, αλλά είναι κλασικό.
όπως ο Ζίππο που βρίσκει το "Master of Reality" βαρετό, αλλά είναι πιο κλασικό από τα κλασικά.
όπως ο White Knight που λέει "ποιος Loureiro, μόνο Λογγινίδης", αλλά το "Holy Land" είναι κλασικό της εποχής του.
όπως ο Ra Pariah που δεν ήξερε το "Frontiers" και το αντιλαμβάνεται ως φυστικορόκ, ενώ μεγάλωσε μια γενιά και είναι κλασικό.
όπως εγώ που δεν νιώθω με το "Human" και τους Death.
όπως ο Γιώργος ο παλιομεταλάς που γελάει με τον Malmsteen και το "Long Way From Love" του Mark Free, ενώ ο Σουηδός με τα 2 πρώτα albums άλλαξε τα δεδομένα στη κιθάρα και ο δεύτερος έχει βγάλει ένα εμβληματικό album για το AOR παρά τη μέτρια παραγωγή του.

Όλα αυτά είναι κλασικά.


Τα κλασικά albums είναι πολλά, πράγμα λογικό σε εκατομμύρια κυκλοφορίες της μουσικής. Τα λίγα albums είναι τα υπερβατικά κλασικά, τα οποία ξεπερνάνε ιδιώματα. Κλασικό το "Master of Reality", κλασικό θα μπορούσε να πει κάποιος και το "Tyr", αλλά αν εξαφανιστεί το "Tyr"΄, απλώς θα χάσουμε ένα 10αρι που έχουμε λιώσει και αγαπήσει, χωρίς να αλλάξει κάτι στην ιστορία της μουσικής, ακόμα και της μπάντας. Αν εξαφανίσουμε όμως το "Master of Reality", χάνεται ένας μικρός κρίκος στη πορεία του οικοδομήματος που ονομάζουμε metal. Tέτοια υπερβατικά albums δεν βγαίνουν εύκολα τα τελευταία 30 χρόνια, αλλά albums που θα μείνουν κλασικά, συναντάμε συχνά σε βάθος χρόνου, ακόμα και αν δεν τα αποδεχτούμε, δεν μας αρέσουν ή "τι να κλάσει μπροστά στα παλιά".

Οπότε, με το χρόνο να τα έχει επιβεβαιώσει, μπορώ να πω πως τα 2 Ιταλικά που αναφέρει ο Κόμης είναι κλασικά albums του epic metal, αλλά η ιστορία προχωράει και δείχνει πως τα επόμενα είναι οι Atlantean Kodex και οι Eternal Champion, μας αρέσει, δεν μας αρέσει. Και αν στις μεσογειακές χώρες κρατάνε ακόμα αυτοί οι αγαπημένοι Ιταλοί, στη Γερμανία και άλλα μέρη, οι Atlantean Kodex και οι Eternal Champion έχουν ήδη πάρει τη θέση σχημάτων όπως οι Domine, τόσο σε αποδοχή, σε πωλήσεις, και αναγνωρισιμότητα, ενώ ήδη τα συναντάμε σε καταγραφές.
4 theBoxCoronerCelephaisAphelian
Δημοσιεύσεις: 3953

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Δευ 30 Δεκ 2019, 10:55

Αυτο το "τι να μας κλασει το νεο, όλα εχουν παιχτει", μου κάθεται στο λαιμό. Συμφώνω προφανώς απόλυτα με τον Ανδρέα.

Λίγο off topic τωρα, ο μόνος λογος που κατα καιρους εχω κρατησει μετριοπαθη εως αρνητικη στάση για καποια 80ς πράγματα ειναι γιατι οπως λέει και στο κειμενο του ο xstroyer, τα ειδη δεν ηταν ΣΑΦΩΣ διαχωρισμένα κι επρεπε να υπομείνεις πολύ κλασσικο heavy metal (το οποιο με κουράζει) για να ακουσεις καποια επικ ή power ή whatever κομμάτια. Ευτυχώς απο τα 90ς και μετα η κατασταση εστρωσε.

Ειχαμε και μουσικη εξέλιξη φυσικα σε αντικειμένικους παράγοντες, οπώς εχω πει και παλαιότερα σε τουλάχιστον ένα τόπικ.
Εραστής του έντεχνου μεταλλικού ήχου.
Δημοσιεύσεις: 19

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Δευ 30 Δεκ 2019, 11:21

Αν μιλάμε για αμιγώς heavy θα παω με Atlantean Kodex - The White Goddess και ακριβως πριν απο αυτο με Battleroar - Age of Chaos. Αν δεν μιλαμε για καθαρό heavy παω στα 2017
Δημοσιεύσεις: 5824

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Δευ 30 Δεκ 2019, 11:51

μικρή παράνθεση, θέλω να μάθω περισσότερα για το φυστικορόκ που είπε ο @Xstroyer (παρεπιπτόντως πολύ εύστοχη ανάλυση) έχει σχέση με αυτό: http://www.papayiannibros.gr/super-spre ... %B1%CE%B9/
@CountRaven δεν ήθελα να το πω αλλά με αναγκάζεις, μια κλανιά του Adams και μια έστω και λάθος νότα από το μπάσο του Demaio εξαϋλώνουν 20 Prequelle στην καθισιά τους.
Δημοσιεύσεις: 1119

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Δευ 30 Δεκ 2019, 12:09

Zippo190 έγραψε:
Δευ 30 Δεκ 2019, 11:51
μικρή παράνθεση, θέλω να μάθω περισσότερα για το φυστικορόκ που είπε ο @Xstroyer (παρεπιπτόντως πολύ εύστοχη ανάλυση) έχει σχέση με αυτό: http://www.papayiannibros.gr/super-spre ... %B1%CE%B9/
"Φυστικορόκ", "το ροκ της νοικοκυράς" κτλ, είναι ονομασίες που χρησιμοποιούν κυρίως πάνκηδες για το AOR, το μελωδικό rock, το hard rock και τους Scorpions. Εδραιώθηκε από μεγάλη μορφή των forum και του punk χώρου, κάτι αντίστοιχο με τη "γίδα" που έβγαλε το Metaldome.
Δημοσιεύσεις: 103

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Δευ 30 Δεκ 2019, 14:34

Για μένα μάλλον το Blood on ice των Bathory. Καλοί και οι Domine, Doomsword, Atlantean Kodex, αλλα προσωπικά ποτέ δεν με έπεισαν στο 100%. Οι δε Eternal Champion έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους ακόμα.
Δημοσιεύσεις: 898

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Δευ 30 Δεκ 2019, 17:44

Εγώ λέω ότι στο πάνθεον των κλασσικών κυκλοφοριών βρίσκεται ήδη το Haproctrates των Hess.
Advancing Yokeda:
Ενδεχομένως η πιο ελιτίστικη και απροσπέλαστη μορφή τέχνης να περνά μέσα από λιτές απέριττες φόρμες. Αυτές που η πλειοψηφία θα αγνοήσει ή περιφρονήσει σαν απλοϊκότητα. Εκεί άλλωστε δε στηρίζεται και το 'αληθινό heavy metal'?
Δημοσιεύσεις: 5092

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Τρί 31 Δεκ 2019, 10:41

Xstroyer έγραψε:
Δευ 30 Δεκ 2019, 10:27
Ο καλύτερος κριτής όταν μιλάμε για τέτοιους δίσκους σε υπο-είδη όπως το epic metal, είναι οι φίλοι του sub-genre κατά πρώτο λόγο και έπειτα οι υπόλοιποι, οι οποίοι μπορεί να πιστεύουν πως τα έπαιξαν όλα οι Manowar, δεν χρειάζεται να λέμε άλλα. Σαν αυτούς που θα πουν πως στο doom τα έπαιξαν όλα οι Candlemass, ή πιο ακραία, στο heavy metal τα έπαιξαν όλα οι Priest και οι Maiden, δεν χρειάζεται να πούμε άλλα σχήματα. Αυτό ισχύει για όλα τα sub-genres, αλλά και όλα τα είδη μουσικής. O καθένας έχει τη γνώμη του, αλλά αυτοί που έχουν εντρυφήσει λίγο παραπάνω, ίσως να έχουν πιο σφαιρική άποψη και βιώματα. Αντίστοιχα, κάποιες απόψεις για συγκεκριμένους δίσκους έχουν παγιωθεί και σε βάθος χρόνου, ανεξάρτητα με τους "ειδήμονες" του κάθε ιδιώματος.
Διαφωνώ εντελώς. Για να είναι ένας δίσκος κλασσικός στο είδος του πρέπει να έχει διεισδυτικότητα και στους φίλους άλλων ειδών, έστω και των πλησιέστερων. Φοβάμαι ότι αν αφήσεις τους φίλους ενός sub genre να μιλάνε για κλασσικούς δίσκους θα στα βγάλουν όλα κλασσικά χωρίς να τηρούν κανένα μίνιμουμ προαπαιτούμενο ποιότητας. Κάτι σαν το ''κλασσικός epic metal δίσκος ο τάδε των Battleroar''... Είναι αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Πως είναι δυνατόν να παραμένεις φίλος του epic metal αν δεν πιστεύεις ότι συνεχίζει να βγαίνει γαμάτο epic metal, ακόμα και αν δεν βγαίνει; Αν ξυπνήσεις μια μέρα και πεις δεν βγαίνει αυτομάτως αρχίζεις να απομακρύνεσαι από το είδος, παύεις να είσαι φίλος, σε βλέπουν για γραφικό γκρινιάρη, πρωτοδισκάκια ή δεν ξέρω τι. Οπότε όχι, δεν θα εμπιστευόμουν τον φίλο του είδους να μου πει τα κλασσικά. Εκτός αν αυτός ήταν ταυτόχρονα φίλος πολλών ειδών και είχε μια πιο all around αντίληψη. Αλλά αν μου πει είμαι φανατικός μόνο του τάδε στυλ θα φύγω τρέχοντας.
Δημοσιεύσεις: 1119

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Τρί 31 Δεκ 2019, 13:10

rbrigade έγραψε:
Τρί 31 Δεκ 2019, 10:41
Xstroyer έγραψε:
Δευ 30 Δεκ 2019, 10:27
Ο καλύτερος κριτής όταν μιλάμε για τέτοιους δίσκους σε υπο-είδη όπως το epic metal, είναι οι φίλοι του sub-genre κατά πρώτο λόγο και έπειτα οι υπόλοιποι, οι οποίοι μπορεί να πιστεύουν πως τα έπαιξαν όλα οι Manowar, δεν χρειάζεται να λέμε άλλα. Σαν αυτούς που θα πουν πως στο doom τα έπαιξαν όλα οι Candlemass, ή πιο ακραία, στο heavy metal τα έπαιξαν όλα οι Priest και οι Maiden, δεν χρειάζεται να πούμε άλλα σχήματα. Αυτό ισχύει για όλα τα sub-genres, αλλά και όλα τα είδη μουσικής. O καθένας έχει τη γνώμη του, αλλά αυτοί που έχουν εντρυφήσει λίγο παραπάνω, ίσως να έχουν πιο σφαιρική άποψη και βιώματα. Αντίστοιχα, κάποιες απόψεις για συγκεκριμένους δίσκους έχουν παγιωθεί και σε βάθος χρόνου, ανεξάρτητα με τους "ειδήμονες" του κάθε ιδιώματος.
Διαφωνώ εντελώς. Για να είναι ένας δίσκος κλασσικός στο είδος του πρέπει να έχει διεισδυτικότητα και στους φίλους άλλων ειδών, έστω και των πλησιέστερων. Φοβάμαι ότι αν αφήσεις τους φίλους ενός sub genre να μιλάνε για κλασσικούς δίσκους θα στα βγάλουν όλα κλασσικά χωρίς να τηρούν κανένα μίνιμουμ προαπαιτούμενο ποιότητας. Κάτι σαν το ''κλασσικός epic metal δίσκος ο τάδε των Battleroar''... Είναι αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Πως είναι δυνατόν να παραμένεις φίλος του epic metal αν δεν πιστεύεις ότι συνεχίζει να βγαίνει γαμάτο epic metal, ακόμα και αν δεν βγαίνει; Αν ξυπνήσεις μια μέρα και πεις δεν βγαίνει αυτομάτως αρχίζεις να απομακρύνεσαι από το είδος, παύεις να είσαι φίλος, σε βλέπουν για γραφικό γκρινιάρη, πρωτοδισκάκια ή δεν ξέρω τι. Οπότε όχι, δεν θα εμπιστευόμουν τον φίλο του είδους να μου πει τα κλασσικά. Εκτός αν αυτός ήταν ταυτόχρονα φίλος πολλών ειδών και είχε μια πιο all around αντίληψη. Αλλά αν μου πει είμαι φανατικός μόνο του τάδε στυλ θα φύγω τρέχοντας.
Σίγουρα μιλάμε για μια γενικότερη εκτίμηση και για φίλους του ιδιώματος που δεν ακούνε αποκλειστικά και μόνο αυτό ως κολλημένοι οπαδάκλες. Αν φάνηκε έτσι το σχόλιο, είναι λάθος, αν και είπα για φίλους του sub-genre κατά πρώτο λόγο και έπειτα οι υπόλοιποι. Αναφέρω βέβαια στο τέλος ότι κάποιες απόψεις έχουν παγιωθεί ανεξάρτητα με τους "ειδήμονες" του κάθε ιδιώματος.

Γενικώς, νομίζω πως μιλάμε για ανθρώπους με λογική που ακολουθούνε αυτό ως ένα από τα αγαπημένα (ή το αγαπημένο), και δεν γνωρίζουν μόνο τα βασικά. Ο φίλος και οπαδός ΜΟΝΟ ενός sub-genre δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει μια γενικότερη συζήτηση σαν αυτή που κάνουμε, και έχω την πεποίθηση πως η μεγάλη πλειοψηφία εδώ μέσα, έχει μια ευρεία αντίληψη, παρά τις όποιες προσωπικές εμμονές ή το ιδιαίτερο τσοβόλιασμα (τι θεϊκός όρος!). Αλλά, ακόμα και στους all-arounders, μπορεί να μετράει λίγο παραπάνω η γνώμη του οπαδού- φίλου, όπου όπως είπες και εσύ στον Ζιππο, δεν θα σου πει για AOR o "τιγκαμέταλλος", σωστά; :P

Τώρα αν κρατήσουμε και υπολογίσουμε τη διεισδυτικότητα (σωστό σχόλιο), ξεκάθαρα το Eternal Champion είναι ο τελευταίος κλασικός δίσκος, αφού είναι κάτι που ακούσαν και αποθέωσαν άνθρωποι που δεν ακούνε καν κλασικό heavy ή epic, και είχε impact σε hardcore-άδες, death-άδες και thrash-άδες (το είδαμε ακόμα και σε αντίστοιχα έντυπα) πράγματα που μπορεί να είναι ακόμα και μακριά από τον ήχο. Αλλά όπως ανέφερα, τα μόλις 3 χρόνια από τη κυκλοφορία του είναι πολύ λίγα για κάτι τέτοιο, αν και κρατάει ακόμα (και μεγαλώνει) το hype του.

Σε μικρότερο βαθμό, φαίνεται πως και οι Crypt Sermon έχουν περάσει σε αντίστοιχο κοινό, και μπορεί να πλησιάσουν κάτι τέτοιο αν και φαίνεται πως σε πωλήσεις και αναγνωρισιμότητα είναι ακόμα πίσω, αν συγκρίνουμε πως ήδη βγήκε το δεύτερο album και έπιασαν ταβάνι, αν και εγώ το θεωρώ κορυφή, αλλά αυτό είναι άλλο πράγμα σε σχέση με αυτό που συζητάμε.
Δημοσιεύσεις: 5092

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Τρί 31 Δεκ 2019, 17:05

Επειδή το ανέφερες το AOR, παίρνω πάσα για να σου πω ότι αν εμπιστευτώ φανατικό και αποκλειστικά Αορά να μου πει για κλασσικά κτλ θα μου τα βγάλει όλα έπη, έχω πεθάνει κατά καιρούς στα γέλια με κάτι ανύπαρκτα ποπάκια που τα παρουσιάζουν για συλλεκτικά AOR υπερέπη και ψάχνεις να βρεις κιθάρες με το τηλεσκόπιο. Να σου λένε ότι οι Stangeways είναι top10 μπάντα ή ότι έχουν top 10 δίσκους. Να αποθεώνουν κάθε μπούρδα soundtrack από τον κάθε τελειωμένο που ήθελε να βγάλει το δικό του top gun, να σου πρήζουν τα ούμπαλα με κάτι γιαπωνέζικα μπόνους που 9/10 είναι απολειφάδια και πάει λέγοντας. Συν την άλλη μόδα, ο αροάς να βγάζει τα πάντα AOR, ο επικάς να βγάζει τα πάντα επικά κ.ο.κ.. Όταν είσαι κολλημένος με ένα είδος δεν τα βλέπεις σωστά. Αν είσαι όπως λες και συ θερμός υποστηρικτής, αλλά όχι κολλημένος, τουλάχιστον να ακούς εξίσου ζεστά και αρκετά συγγενικά είδη, τότε ναι, η γνώμη μετράει πολύ περισσότερο. Ο φανατικός το μόνο που μπορεί να μου δώσει είναι γνώση, να μου πει υπάρχει, αυτό και αυτό και αυτό. Την γνώμη του όμως την ακούω με τρομερή επιφύλαξη ή δεν την ακούω και καθόλου. Ο φανατικός τα κάνει όλα σαλάτα στο μυαλό του, χάνει την ευρύτερη εικόνα, δεν ξεχωρίζει εν τέλει τα κλασσικά από αυτά που απλά αρέσουν πολύ στον ίδιο.
Δημοσιεύσεις: 511

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Τρί 31 Δεκ 2019, 20:48

Εγώ θα έλεγα κλασικό το Thunder Rider το δεύτερο, αλλά μάλλον δεν έχει την απήχηση που πρέπει...
Δημοσιεύσεις: 6439

Ο τελευταίος κλασικός Epic Metal δίσκος είναι...

Τρί 31 Δεκ 2019, 21:42

rbrigade έγραψε:
Τρί 31 Δεκ 2019, 17:05
Επειδή το ανέφερες το AOR, παίρνω πάσα για να σου πω ότι αν εμπιστευτώ φανατικό και αποκλειστικά Αορά να μου πει για κλασσικά κτλ θα μου τα βγάλει όλα έπη, έχω πεθάνει κατά καιρούς στα γέλια με κάτι ανύπαρκτα ποπάκια που τα παρουσιάζουν για συλλεκτικά AOR υπερέπη και ψάχνεις να βρεις κιθάρες με το τηλεσκόπιο. Να σου λένε ότι οι Stangeways είναι top10 μπάντα ή ότι έχουν top 10 δίσκους. Να αποθεώνουν κάθε μπούρδα soundtrack από τον κάθε τελειωμένο που ήθελε να βγάλει το δικό του top gun, να σου πρήζουν τα ούμπαλα με κάτι γιαπωνέζικα μπόνους που 9/10 είναι απολειφάδια και πάει λέγοντας. Συν την άλλη μόδα, ο αροάς να βγάζει τα πάντα AOR, ο επικάς να βγάζει τα πάντα επικά κ.ο.κ.. Όταν είσαι κολλημένος με ένα είδος δεν τα βλέπεις σωστά. Αν είσαι όπως λες και συ θερμός υποστηρικτής, αλλά όχι κολλημένος, τουλάχιστον να ακούς εξίσου ζεστά και αρκετά συγγενικά είδη, τότε ναι, η γνώμη μετράει πολύ περισσότερο. Ο φανατικός το μόνο που μπορεί να μου δώσει είναι γνώση, να μου πει υπάρχει, αυτό και αυτό και αυτό. Την γνώμη του όμως την ακούω με τρομερή επιφύλαξη ή δεν την ακούω και καθόλου. Ο φανατικός τα κάνει όλα σαλάτα στο μυαλό του, χάνει την ευρύτερη εικόνα, δεν ξεχωρίζει εν τέλει τα κλασσικά από αυτά που απλά αρέσουν πολύ στον ίδιο.
Ωραίο point. Μήπως να ανοίξω θέμα για υπερεκτιμημένα private φυστικορόκ; -btw επική αναφορά @Xstroyer, μου θύμισε εποχές Rocking.gr forum-.
Ο παλιμπαιδισμός των νεώτερων μπαντών "είμαστε τόσο εκτός σκηνής αλλά ηχογραφούμε για την Metal Blade" μόνο underground δεν είναι. - Zippo190 - Forgotten Scroll Forum - 2018
Απάντηση

Επιστροφή στο “Heavy metal καταστάσεις...”