Heddigan's Collection

Έχετε συγκρότημα/περιοδικό/εταιρεία/blog? Σπαμάρετε!
Δημοσιεύσεις: 140
Τοποθεσία: Dublin

Heddigan's Collection

Τετ 07 Αύγ 2019, 17:56

LuciferSteele έγραψε:
Τετ 07 Αύγ 2019, 17:39
Ευτυχώς που κυκλοφόρησε το Inception και ακούσαμε τα τραγούδια όπως τα είχε στο μυαλό της η μπάντα και όχι ο "παραγωγός" και ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑΜΕ ακόμα περισσότερο!
Το Inception έχει μπει στη λίστα για προσεχή αγορές.

Πάμε και σε ένα DVD της κακιάς ώρας.

Monsters of Death Vol. 2 (2007)

Ψώνιζα ωραία πράγματα σε online δισκάδικο και μόλις πήγα να κάνω check το καλάθι μου, διαπιστώνω πως πρέπει να κάνω αγορές 2-3 ακόμη ευρώ για να μου βγουν δωρεάν τα μεταφορικά. Κι εκεί είναι που λες, "τι μαλακία να αγοράσω με 2 ευρώ;" Την παρακάτω μαλακία:

Εικόνα

Συλλογή βιντεοκλίπ από death μπάντες που τις περισσότερες ποτέ δεν θα άκουγα, με σένιο βιβλιαράκι με μίνι βιογραφικά του κάθε συγκροτήματος. Not so bad για 2 ευρώ.

Για κάποιο λόγο η Nuclear Blast συνεχίζει να βγάζει DVD συλλογές με βιντεοκλίπ. Πραγματικά ποιος κάθεται κι αγοράζει τέτοια πράγματα; (πέρα από εμένα)
Δημοσιεύσεις: 140
Τοποθεσία: Dublin

Heddigan's Collection

Πέμ 08 Αύγ 2019, 11:03

Airbourne - It's All for Rock N' Roll (2017)

Εικόνα

Το It's All for Rock N' Roll των Airbourne το αγόρασα σε ένα μικρό δισκοπωλείο στο Kilkenny (πάντα αγοράζω κάποιο βινύλιο όταν συναντώ τοπικό δισκοπωλείο). Όποιος δεν έχει ακούσε Airbourne, δεν χάνει και κάτι. Βάλε να παίξει οποιοδήποτε AC/DC κομμάτι σε ταχύτητα 2.5x με λίγο περισσότερο distortion στις κιθάρες κι είσαι έτοιμος. Δεν είχα τίποτε από Airbourne στη συλλογή μου, ο Lemmy είχε πεθάνει και πολλές μπάντες έβγαζαν κυκλοφορίες μνημόσυνα εκείνη την εποχή, οπότε μου τράβηξε το ενδιαφέρον.

Πρόκειται για limited δωδεκάιντσο 45άρι, προσεγμένη κυκλοφορία με ωραίες αναφορές στον Lemmy, τόσο στο artwork, στην αφίσα, όσο και στους στίχους των δύο κομμάτιων.

Συνήθως οι μπάντες που έγραψαν τραγούδι για να τιμήσουν τον Lemmy που έφυγε, προσέγγισαν μουσικά το στυλ των Motorhead, αλλά στους Airbourne πάλι AC/DC τους βγήκε.
Δημοσιεύσεις: 140
Τοποθεσία: Dublin

Heddigan's Collection

Παρ 09 Αύγ 2019, 15:10

Rage - Reign of Fear (1986)

Εικόνα

Στα 80s τα πράγματα ήταν πιο απλά, η μουσική ήταν λιτή και κατανοητή. Δεν υπήρχε mathcore, drone, fusion metal, black rock και βλαχομπαρόκ. Υπήρχε μόνο ένα, λεγόταν heavy metal κι οι νεαροί Rage το έπραξαν σωστά από την αρχή. Ο πληθωρικός (αν και τότε ήταν fit) Peavy ήδη με τους Avenger είχε δείξει το όραμα του στη metal μουσική και στο Reign of Fear έδωσε στην ανθρωπότητα ύμνους όπως το Scared to Death, Raw Energy, Suicide, Scaffold (βασικά όλο το αλμπουμ γαμάει).

To συγκεκριμένο CD της συλλογής μου είναι από την box set επανέκδοση Early Years της Nuclear Blast, με bonus CD εκτέλεσης των κομματιών στο live rehearsals και 5 ακόμη ακυκλοφόρητα.
Δημοσιεύσεις: 888
Τοποθεσία: ATHENS

Heddigan's Collection

Σάβ 10 Αύγ 2019, 14:27

Και εγώ τους Rage τους έμαθα από αυτό το δίσκο και μαζί με το Execution Guaranteed τους έχω ακούσει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη δουλειά τους. Sacred To Death, Deceiver και Machinery θεωρώ ότι είναι τα καλύτερα του δίσκου. Σαν καλύτερη δουλειά τους όμως, έχω το Perfect Man.
Δημοσιεύσεις: 283

Heddigan's Collection

Τετ 14 Αύγ 2019, 12:19

Ναι, το perfect man είναι ίσως το πιο αντιπροσωπευτικό τους, για την πρώτη περίοδο, όπου ήταν ανάμεσα στο speed και το power.
Κατά τη γνώμη μου, ωστόσο, το missing link ήταν το άλμπουμ από το οποίο και μετά έκαναν μια πιο ώριμη στροφή (φυσικά πάρα πολύ καλό άλμπουμ), η οποία στροφή κορυφώθηκε στο End of All Days, το οποίο ήταν καθαρό heavy metal...
Δημοσιεύσεις: 140
Τοποθεσία: Dublin

Heddigan's Collection

Παρ 16 Αύγ 2019, 14:52

Gamma Ray - Majestic (2005)

Εικόνα

Από το 1990 μέχρι το 2001 η περίοδος των Gamma Ray θύμιζε Ολυμπιακό εποχής Κόκκαλη. Κάθε χρόνο πρωτάθλημα, είτε με μπαλάρα-τεσσάρες σε βαζελοχανούμια και πορεία στο Τσουλού (Land of the Free), είτε με ζμπρώξιμο από επόπτες και βαριές ήττες από Χερενφέιν (No World Order).

Με τέσσερα χρόνια αναμονής, περίμενα από τον κοντό ότι θα μας ανατινάξει με το Majestic. Δηλώσεις ότι θα είναι το πιο σκοτεινό album που έχουν βγάλει ποτέ με είχαν βάλει στο τριπάκι ότι θα το αλλάξουν λίγο το Ramma Gay Metal και θα πάμε για Dark Ride καταστάσεις. Οι προσδοκίες ήταν στα ύψη οι οποίες έπεσαν κατακόρυφα μόλις αντίκρυσα το (πιο generic πεθαίνεις) εξώφυλλο.

Η μουσική όμως μετράει, αλλά κι εκεί κάτι έλειπε. Στα 4 χρόνια αναμονής ο Kai, με τον Richter, έγραψαν μουσική και στίχους που όσο κι αν προσπαθούσα δεν μπορούσα να τα βάλω δίπλα στο ένδοξο παρελθόν τους. Δεν έλειπε βέβαια και το κομμάτι (παίρνω πίπες στους Judas Priest) του Zimmerman, το Condemned to Hell που είναι πάντα μέτριο αλλά διασκεδαστικό.

Το πρωτάθλημα που πήραν οι Rays με το Majestic δεν το πανηγύρισε κανείς, όπως εκείνο με την υπόθεση Βάλνερ, κι ήταν η αρχή των πέτρινων χρόνων.
1 Scrollkeeper
Δημοσιεύσεις: 140
Τοποθεσία: Dublin

Heddigan's Collection

Δευ 19 Αύγ 2019, 13:35

Running Wild - Masquerade (1995)

Εικόνα

Μην κρίνεις ένα βιβλίο (ή ένα album) από το εξώφυλλο, εκτός κι αν αυτό το έχει σχεδιάσει ο Andreas Marschall, οπότε μιλάμε για αριστούργημα. Αγαπημένο album που ενσαρκώνει απόλυτα το πειρατικό όνειρο του Rock n' Rolf με τον απόλυτο ύμνο που πρέπει να ακούει κάθε ναυτικός, Lions of the Sea. Τα μέσα της δεκαετίας του 90, απίστευτη περίοδος που η γενιά μου ανακάλυπτε τις χαρές που προσφέρει η εφηβεία, Ελληνικό μπάσκετ και καταιγισμό από δισκάρες true γερμανικού power metal.

To κομμάτι της συλλογής μου είναι Deluxe Expanded επανέκδοση με δύο re-worked 2003 versions του Lions of the Sea και του Black Souls.
1 Scrollkeeper
Δημοσιεύσεις: 4409

Heddigan's Collection

Δευ 19 Αύγ 2019, 16:41

Black souls κομματάρα. Πολύ υποτιμημένος δίσκος.
@CountRaven δεν ήθελα να το πω αλλά με αναγκάζεις, μια κλανιά του Adams και μια έστω και λάθος νότα από το μπάσο του Demaio εξαϋλώνουν 20 Prequelle στην καθισιά τους.
Δημοσιεύσεις: 140
Τοποθεσία: Dublin

Heddigan's Collection

Δευ 19 Αύγ 2019, 17:23

Zippo190 έγραψε:
Δευ 19 Αύγ 2019, 16:41
Black souls κομματάρα. Πολύ υποτιμημένος δίσκος.
Υποτιμημένος ακόμη κι από τους ίδιους, είτε συναυλιακά είτε σε επίπεδο best of και λοιπά.
Δημοσιεύσεις: 888
Τοποθεσία: ATHENS

Heddigan's Collection

Δευ 19 Αύγ 2019, 17:58

Η δουλειά αυτή είχε την ατυχία να κυκλοφορήσει μετά από ένα απίστευτο σερί τρομερών δίσκων και καθώς δεν ήταν στο ύψος των προηγουμένων, πέρασε στη συνείδηση του κόσμου σαν αδύναμος. Σε συνδυασμό με την εποχή που κυκλοφόρησε, όπου πολλοί οπαδοί κοιτούσαν και προς νέες μουσικές κατευθύνσεις του σκληρού ήχου τελικά στην ιστορία έμεινε όχι για το μουσικό του μέρος, αλλά για την εύρεση του σπάνιας έκδοσης βινυλίου και του ξύλινου box. Τα μισά από αυτά τα τραγούδια να εμφάνιζε σήμερα ο Rolf σε κυκλοφορία των RW θα το είχαμε όλοι στη δεκάδα της χρονιάς.
Δημοσιεύσεις: 140
Τοποθεσία: Dublin

Heddigan's Collection

Τρί 20 Αύγ 2019, 12:16

Virgin Steele - Nocturnes of Hellfire & Damnation (2015)

Εικόνα

Να πω την αμαρτία μου πως δεν έχω τιμήσει τους Virgin Steele όπως πρέπει. Έχω λιώσει τις δύο διλογίες τους, διάσπαρτα κομμάτια από τις πρώτες τους δουλειές, αλλά μέχρι εκεί. Ειδικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες που στα review διάβαζα πολύ αρνητικές κριτικές για κάθε κυκλοφορία, άλμπουμ που δεν έλεγαν να τελειώσουν σε διάρκεια και φήμες πως ο DeFeis είχε φέρει στη μπάντα για φωνητικά μία γάτα.

Καθώς έκανα online ψώνια, βρήκα το NoH&D σε έκδοση διπλού μπλε βινυλίου στα 11 ευρώ, οπότε το τσίμπησα. Ξεπερνώντας το κακό εξώφυλλο (σιγά, έχουμε δει και χειρότερα) την σκελετωμένη Περσεφόνη να παίζει φλάουτο με ένα κόκκαλο που θα ζήλευε η σκυλίτσα μου, μπήκα στο ψητό, στίχοι και μουσική. Σαν απλός ακροατής που είμαι, κι όχι κριτικός, η εμπειρία μου στο βαρβαρικό ρομάντσο θα την χαρακτήριζα ως κακομαγειρεμένο παστίτσιο. Σε όλο το δίσκο υπάρχουν γαμάτες ιδέες, ωραίοι στίχοι και στιγμές που γουστάρω, αλλά πετάγεται ο DeFeis σαν την τσουτσου για ένα ακόμη αχρείαστο "γιιιιεαααααααααουυυυυυυυυυυ" και το σκίζει. Θα ήθελα κάποιος, ήρωας, να απομoνώσει όλα τα "γουαουγίσματα" που ακούγονται να δούμε τι ποσοστό κατέχουν στα 80 λεπτά μουσικής (κάνα τέταρτο υπολογίζω).

Από την άλλη, αυτή είναι η απόφαση του καλλιτέχνη και την σεβομαι, άσχετα αν το αποτέλεσμα σηκώνει ντεπονάκι. O δίσκος έχει πολλές καλές διάσπαρτες στιγμές αλλά στο συνολό του είναι ένας πολύ καλός λόγος να αρχίσεις τα σκληρά ναρκωτικά. Προσωπικά, είναι γαμάτο soundtrack για βράδυ με παρέα, κρασί (πολύ κρασί) και λιώσιμο σε κάποιο trading card game.
2 Scrollkeeperrbrigade
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 4264
Επικοινωνία:

Heddigan's Collection

Τρί 20 Αύγ 2019, 12:33

Heddigan έγραψε:
Τρί 20 Αύγ 2019, 12:16
... και λιώσιμο σε κάποιο trading card game.
Εικόνα

:D :D :D
1 Heddigan
They shall grow not old, as we that are left grow old: Age shall not weary them, nor the years condemn. At the going down of the sun and in the morning, We will remember them.
Δημοσιεύσεις: 140
Τοποθεσία: Dublin

Heddigan's Collection

Τρί 20 Αύγ 2019, 13:02

Όταν λέμε TCG, μόνο Magic the Gathering.

Εικόνα
1 theBox
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 4264
Επικοινωνία:

Heddigan's Collection

Τρί 20 Αύγ 2019, 13:07

ΑΧαχαχαχαχαχαχαχαχ κλαίω αχαχαχαχ επος. Υπάρχει κάποιο generator? :P
They shall grow not old, as we that are left grow old: Age shall not weary them, nor the years condemn. At the going down of the sun and in the morning, We will remember them.
Δημοσιεύσεις: 140
Τοποθεσία: Dublin

Heddigan's Collection

Τρί 20 Αύγ 2019, 13:29

Scrollkeeper έγραψε:
Τρί 20 Αύγ 2019, 13:07
ΑΧαχαχαχαχαχαχαχαχ κλαίω αχαχαχαχ επος. Υπάρχει κάποιο generator? :P
Εδώ είσαι https://mtgcardsmith.com/
Απάντηση

Επιστροφή στο “Προώθηση”